C.OMMENTATIO THE O LOGIC A. 9 



iGCum. Ibi Legisperitus , non tantum dicitur c. a8, intellexisse, Jesum cum Saddu* 

 caeis disputantem iis recte respondisse, sed et ex hujus hiininis responso ad sententiam 

 ob Optimo Je5U prolatam c. 32 et 33, palam est, eiim longe rectius sensisse, quam pie- 

 rosque Judaeorum doctores, qui non intelligerent , quid sibi vejit: bencficentia mihi ma^ 

 gis proiatur^ quam sacrificia , Matth. IX. 13, XII. 7. Praeterea ipse Servator, (qui 

 noverat r) ijv ev r^ dvSpuTrq) Jo. II. 25.) et vultu et verbis indicavit, quantopere tou va- 

 ftiKOu responsio sibi placeret , refert enim Marcus c. 34: ux) ^Ivivoiii Uiiv aiirbvy ou 

 vnvex^'! iTTeufiivi , slirsv «ur^ : oil /ixxpxv eJ xirl tiJj ^xjiXelxi; tou 6(oij. 



NonnuUi , ut difficultatem , quam in conciliandis Matthaei et Marci relationibus esse 

 opinabantur, toUerent, statuerunt, hotninem ilium maligno quiJem anirao ad Jesum ac« 

 cessisse, Jesu responsione vero ita fuisse perculsum, ut meliori animo discederet. Sic 

 Chrysostomum llomil, LXXlI. pag. 764. ad li. 1. observantem : ijpuTiiiTe fiiv yip irsipxXoi*- 

 vrxpx T)}v xpx^v , xTto tik tS? cciroicpiveui w0eKy,hli suvivsiij , sequuti Theophylaclus , Victor 

 jtntioch. , Cah'inui , KuinocUus ad b. 1. Sed non opus esse videtur , ut lioc assumamus. 

 Quid enim impedit, quo minus statuamus , hominem hunc, licet ex ordine esset T«y 

 vtfitmv., seu Tuv ypxfifiXTitxv, quorum summa erat doctrinae et morum perversitas , et 

 qui Optimo magistro Jesu insidias struere non intermittebant , plerisque hujus ordinis 

 sociis rectius sensisse, atque meliori consilio Jesum adiisse. Sunt in historic Jesu plura 

 hujus rei exempla. Sic xpxivrx ilium, qui Jesum interrogavit : It^xvxxXe xyxil ^ k.t. A. 

 Matth. XIX. 16 sqq. Marc. X. 17 sqq. Luc. XVIII. jS sqq. bono ammo ad Jesum ac- 

 cessisse, patet ex iis, quae Icguntur apud Marcum c. 20: u 51 'itirod? afi(3^i-pxi xut^ ■, 

 ^yxTniTiv xurbv. Nicodemus etiam , qui Jesum impense venerabatur, erat xvSpuTog bk tuv 

 ^xpiiTxittv , &pxoiv TUV 'lov^xluv Jo. III. I. Praeterea, ne Gamalielem (pxptjxhv et vefiolf 

 ixiTxxKov Act. V. 24, et magnum sacerdotum, qui doctrinam Christianam amplexi sunt, 

 numerum Acu VI. 7. memorem, diserte testatur Joinnes Evang. XII. 42. p lures Syne- 

 drii magni assessorum , qui Jesum docentem audiverant et miraculorum ipsius fuerant 

 spectatores, optimi Praeceptoris doctrinam probasse eumque admiratos esse. Neque 

 adeo potest negari , fuisse tempore Jesu et Apostolorum inter ipsos Judaeorum doctores 

 primarios, homines veri cognoscendi cupidos. 



Novam , qua omnis , quae est in Matthaei et Marci relationibus conciliandis, diflicul. 

 tas tollatur, viam ingressus est J. G. Rosenmulkr, vid. ejus Exegetische Bemerkungen 

 aber Matth. XXII. 34 - 40. und Mixc. XII. a8, 34. in C. A. G. Kdlund H, G. Tzschir- 

 Tier Anakcten fur das Stadium de'r exegetischen und systematischen Iheologie B. I. St. 3. 

 s. 163 sqq. statuens, tioninlv apud Matthaeum , et Tpx/if^xtex apud Marcum esse diver- 

 SOS, et diversam adeo utruipque Evangelistam narrare historiam, Nempe existimat, Na- 



B (it" 



