eOMMENTATIO THEOLOGIjCA. pn 



est docere leg«s. Ceterum hxvoix saepe vertitur cogitation quod idem vocabulutn pro 

 intelligendi facultate usurpatur a Latinis e. gr. Cicero ad fam. L. XVl. Ep. 8: totd 

 cogitation* te ytdere cupio^ ^,,^p»,yi 



Quod h. 1. habent textus Hebr. ^'litQ , LXX. ^uvxi*eui; , Marcus et Lucas h^'Jot > stint 

 vires et facilitates animi , et h. 1» inteUigi ^ot&&t facultatum jam commemoratariim in* 

 tcnsio, seu robur. Vulg. ex totd virtute tud. Plautus Capt. Act, III. seen. 3. vs. 2.71 

 id perscquar corde et animo atque viribus. 



Quaeritur autem, utrum omnia ista, quae diycrsis vocihns axpSlx , 416x1 etc- efFerun- 

 tur, re ipsa inter se diiFerant, an vero rem unam et eandem deuotentf Magistri Judai- 

 d, et <iui hos sequuti sunt, de hoc praecepto agentes, singulis verbis peculiarem ali- 

 quara significationem tTibuerunt. Sic Deum «'? j'ai^ riji xxpllxt amari debere, prius 

 cioneri dicunt, quia cor sit origo qus,.quod facit homo, sive bonura sive malum; 

 -alii, quod cor solum opus bonum vel malum faclt. Alii illud T01 intelligendum mo- 

 Tiueruntde utroque cordis figmento, quodvocant, bonoaltero, aUero malo. ftE^QJ VlDl, 

 ?5 oMn Ttji; ^vx^it quoniam oporteat se ipsum Deo tradere, vel etiam, si causa requi- 

 rat, pro eo exponere aniraam, i.e. vitam, alii vertunt, toti fortitudine, vel toti me- 

 moria tuS. Vocem "ji^D vero exponunt de virium intensione, qud oranes re« et divitias 

 amori Dei postponas, et harum etiam potius dispendium facere valis, quam ab amore 

 Dei desistere, Conf. Mumterus , Fagius, Clarius et Drusius ad Deut. VI. 5, qui 

 multa loca Rabblnorum attulerunt, quibus describendis supersedeo, ne justos commcn- 

 tationis limites transgrediar. Et observo tantum, ex 111.1, quam apud Evangelistas ob- 

 servavimus, in verbis Mosis repetendis varietate, quae tamen in re ipsi nihil rautat, 

 <:olligi posse, quae verbis Mosis adjiciuntur , aut pro aliis apud eum exstantibus repo* 

 nuntur, eundem cum illis habere sensum. 



Memoranda etiam est Augttstini aliornmque sententia, quam exTiibet Grotius ad Mat* 

 thaei locum, exlstimantium his verbis earn perfectionem significari, quam nemo in hac 

 vitd habuerit , aut habere potuerit , quasi praescriberetur non tam , qua currendum , 

 quam quo currendum esser. „ Hanc sententiam SDum habere posse usum, ut homines 

 „ infirmitatis suae admonitos, intra humilitatis terminos contineat, et desiderium in ii$ 

 „ excitet vitae alterius, sed propriam hanc non esse verborum interpretationem , " recte 

 monet Grotius. 



Alii observarunt, iyxirxv rh Ssh h aAjj t^ xxp^l^ , denotare amoris sinceritatem , V« 

 Kxp^ix? enim opponi hypocritarum lagendi modo; iv cAjf t» ^ux^ indicate perfectioneni 

 amoiis, $eu integatatem, ita ut Deus'non solis externis corporis actionibus, sed ipsS 



