COMMENTAriO THEOLOGIGA. 



Sf 



§n eo eertiitur, quod ^raeceptis ejus pareamtis, i Jo. V. 3. conf. Rcinhard, K t, pag« 

 24 sqq. 'i 



Hujus aitioris /o«f<?fw esse fidem, €t sine liac ilium consistere non pesse, aperta est 

 S. S. doctrina i Tim. 1. 5. conf. et Gal, II. 20, V. 6, i Joh. V. 2, 4, et hujus fidei 

 sinceritas ex €jus fructu amore conspicua redditur Jac. 11. i8 sqq. i Jo. II. 6— 11; ex 

 quo apparet, cum liac doctrine de summa omnium legum , non pugnare loca, ubi ora- 

 tiia ad fidem Jesu habendara et fiduciam ia ejus meritis poncndam revocari videniur 

 e. gr. Jo. HI. 14 — 18 , 36. Marc. XVI. 16. Act. XVI. 31. Rom. X. 9^ 10. Et sponte 

 patet, nos Deum nullo modo posse amare, nisi nobis adsit certa persuasio, eura exi« 

 »tere, quare etiam optimum Servator, in parallelo Marci loco, huic praecepto praemish: 

 illud, quod IsraSlitis olim dicebatpr, Deum esse, et esse unicum, 



Haec vero fides rectae superstructa esse debet Dei cognitioni , quae ad aoiorem neces- 

 «ario requiritur, nam huxic amorem non, quod mystici contendunt , e subitd mentis 

 commotione uTtum habere, sed justis rationibus esse superstructum, ratio satis docet, 

 et e nostro loco, aliisque N. T. iocis, est aianifestura. Jubemur enim Deum amare 

 h oi\f Tp S<«o/y , et reprehendituT coecus et inportunus in causi Dei et Christi tutandl 

 et vindicanda fervor Rom. X. 2. i Tim. L Ig. Nemo igitur Deum poterit amare, qui 

 liesciat , quantus et quaiis sit Deus , quo nomine Paulus Athenienses , Deum incogni- 

 tum colentes, reprehendit Act. XVlI 03, qua propter Jesus et Apostoli studium hoccc 

 Deum -cognoscendi gravit^r commendant Jo. XVII. 3. Col. I. 9, 10. III. 10, 16. Eph, 

 I. 17—19. ijo. V. 20. Act. XVII. II, 27. coll. Luc. XI. 31 (6), 



Haec vero cognitio viro suam in animos exserere debet Col. I. 9. Rom. XII. 2, ita 

 VX non tantum contemplarione potentiae, justitiae, sanctitatis, sapientiae, et reliquarutn 

 virtutum divinarum, in ejus admirationem rapiamur; sed et accedat fides, qui Deum 

 sgnoscimus judicem sanctissimum, propter merita Christi omnia pcccata nostra condo- 

 nantem , et omnes bene agendi conatus remuneraturum : quae fides nobis omnino Deuin 

 sistit supra omnia amabilem, quem diligere debeamus, quia nos primum dilexit i Jo. 

 IV. 19 coll. 8, 10, 16; cujus amabilis magnitudo in benefaciendo inprimis cernitur, 

 Conf Jesu doctrina in Or. Mont. Matth. V. 44 — 48. VI. 9, 13, 25, 32. et Pauli Rom. 

 Vill. 28, 39. vid. et Hebr. XII. 4 — ix. Hue quoque pertinent loca, in quibus summa 



et 



(6) Jam Stoici docuerunt: t^ xvpt^rttrav tij? «5«(3sf«? iKstvi e^frtv, Ipieti iiroX^^sii 7r$pi ieSv ^x^** 

 «? ovTwv X, T. A. Efictetus Enchirid, c, 38. „ Deum colit , qui novU. Primus est Deorura cultas Credeit 

 ■n Deosi deinde reddere iiiit najescatem, reddere bonitatem, sine qua aulla majestas est,^ ^W^ iittfUt^ 



