4^ F. G. N. S U R I N G A R, 



S. Status quoqiie cxterni aliorura, et bononm ^ quae alter possidet, rationed habere 

 praecipit amor. 



•• Peccant igitur , qui alionim possessiones sibi injusto student vindicare modo , Luc. 

 in. 14. I Thcss. IV. 6. Epb. IV. 8 , 28. i Cor. VI. 10. \ Pet, IV. 15. et legem de- 

 calogi, de furto non committendo, ad Christianos qaoque retulit Jesus , Matth, XIX. i8. 

 et in praecepto amoris contineri docet Paulus, llom. XIII. 9. Neque alteri sunt dene- 

 ganda, quae quis jure postulate possit, cujusmodi sunt merces ob laborem quenJam de» 

 bita, Jac. V. 4. et tributa summo Imperanti pendenda, Matth. XXlf. 21. Roni. XUI. 7. 



Hue inprimis quoque pertinct , ut damna , nostri culpa aliis quovis tnodo illata, 

 quantum in nobis est, restituamus, tamdia enim damni illati culpa perdurat, quamJiu 

 illud non restituere conati simus. Hatic restitutionem jubent leges univcr<;ales , iNIatth, 

 Vir. la. Rom. Xlil. 7, 8. eamque in Zachaeo probavit Jesus, Luc. XIX. 8 — iQ, conf. 

 ct Phi km. 18. 



4. Fainae denique et honori alterius vcl quidquam detraliere, vetat justitia, et quan- 

 topere nobis cavere debeamus ab omni calumnid , et obtrectations , jam ante exposui- 

 mus, atque loca S. Scripturae hue pertincntia indicavimus , ubi agebatur de ofTiciis cha- 

 ritaiis ore praestandis. Ouum vcro bona faroa prfticsissimis atque utilissimis homiuum 

 rebus sit accensenda, sponte sequitur, baud infimum esse hoc justitiae onicium, ut bo- 

 nam alioriim existimationem et verbis et factis conservare studearaus et augcre. 



Ceterum cum jusiitiae fundamentura sit amor, ex hoc ipso, quails ilia esse d^beat, facile 

 apparet. Qunmvis nempe amor nobis praescribat , ut et neuiinera lacdendo , et sifum 

 cuique tribucndo, ne latum quidem unguem a juris norml recedamus , idem tainen amor 

 nequaquam postulat, ut jus nostrum in omnibus persequamur, et quidquid nobis jure 

 conpeiat, ab aliis nobis exposcamus. 



Eihica Christiana e contrario nos jubet, ut libenter subinde de jure nostro reraitta- 

 nius aliquid, quae virtus, aequitas , ivteixslx dicitur. Tit. III. 2. i Pet. II. 18. j Tim. 

 111. 3. et hue quoque pertincre videtur regula universalis Matth. Vll. 12. quare et Je- 

 sus et Apostoli potius injuriam esse pariendam , qiiam in caiisd sua vindicandd omne, 

 quod strictum jus permittat, persequtndum esse monuerunt, Maah. V. 25 — 27. R9 — 48. 

 XVIII. 21 — 35. I Cor. VI. 7. Jac. III. 14, 17. Haec vero aequitas est media quasi 

 inter officia, quae justitia a nobis postulat, et officia, quae pertinent ad benevolentiam, 

 vel bonitatem, vcl humanitatem, vel amorem strictiori sensu sic dictum, ad quae nunc 

 progredimur. 



II. Altera igitur officiorum classis referri potest ad benevolentiam. Benevolentia, 

 quae in S.N. T. libris saepius dicitur «y<i!7rj/, cuju§ synonyma sunt ^.f^sTorytg , iyx- 



6a* 



