C O M M E N T A T I T H E O L G 1 C Ai" 47 



taain-i Gal. V, £2. Eph. V. 9. Col. III. 12. et alibi, est ilia auimi adfectio, qua ex 

 aliorura felicitate voUiptatem percipiniiis, atque ad aliorum commoda promovenda sumus 

 parati. Ilujus officii latissirae parct ;usiis , - et ad praeceptum de amarldis hoininibufr 

 observandum semper requiritur aniiiius benevolus, Ne quid repetam eorum, quae ante 

 de amoris erga. alios indole, de anirai sensibus, quibus alios amare oportet, dequff 

 amoris ofliciis , turn ore, turn ipsa re, erga alios praestandis, dicta sunt, et quae pro 

 magnft parte ad benevolentiain possunt referrj , hiic tantum observauius ,, benevolentiani' 

 strictius dictam cerni 



1, In benign^ erga alios voluntate, qna eorum salus nobis Gurae cordique est, ita 

 ut de prosper^ eorucn fortuni laetemur, de adversil dolore tangamur , Roiu. XII. 15. 

 Hebr. XIII. 3. conf. X. 34. i Petr. Ill, 8. . 



a. Hue pertinet stadium,, omnes facultates viresque nostras in commune bonum ad* 

 hibendi , i Pet. IV. 10, 11. Rom. XII. 6, ii. ita ut non nostra tantum, scd aliorum 

 quoque commoda spectemus, Phil. II. 4 — 11. i Cor. X. 24 — 33. 



g. Hue referimus pacis atque concordiae studium , cnjus in hominura societate sum* 

 ma est necessitas , et quod magnam habet vim ad aliorum amorem nobis conciliandumr 

 Sacri Scriptores saepissime monent, curandutn esse, ne nostril culpa oriatur discordia,. 

 atque operam dandam esse, ut concordia alatur et, si opus sit, reparetur, Matth, V. 

 5, 9. 23—26. 1 Pet. HI, 8. Eph. IV. 3. 2 Cor. XIII. n. Rom. XII. 16, 18. XIII. 

 13. Htbr. XII. 14. I Cor. XIII, 5. Jac. HI. 14 — 17. iv. i. Paratos igitur nos esse- 

 oporiet ad injuriam ab altero nobis illatam condonandam, et absque uili viudtctae cu* 

 pidine mites, lenes, mansiiefoS, et magnanitnos in' eos , qui nos offenderint, Matth. VI,- 

 12, 14, 15- XVIH. 21—35. iCor.XlII. 4— 7. Eph. IV. 32. Col. III. 12, 13. 



4. Ex benevolentid sponte profluit beneficentia , qua liberales sumus in eos, qui opis 

 indigeant , iisque facultatibus nostris epitulamur. De hae virtute, necessario nexu' 

 amori in alios juncta , sic scripsit Cicero de OfficiiS'l,. I. j:. P4: „ Beneficentia ac li. 

 y, beralitate nihil est naturae hominis accommodatius , " eamque Jesus et Apostoli sae* 

 pjssime commendant. Qui hanc virtutem exercent, dicuntur d^-aSov i-pyx^esSsti , Act.- 

 IX. 36. 1 Tim. V. ID. VI. 18. Tit. HI. 8, 14. 2 Cor. IX, 8. kx^ovttouTv, Gal.VI.p.- 

 tcyxkipytiv , Gal. VI. 10. dyaSoTroUiv , Luc. VI. 35. eiiroletv y Hebr, XIH, 16, s\)s(iyhstv ^ 

 Act..X. 38. et nulla fere est virtus, quae tot tantisque laudibus in S.. Codice cekbre-- 

 tur, ita ut ipsius Dei, Patris coelestis, imaginem referre dicantur homines, qui bene- 

 ficiis in alios conferendis dent cperam , Matth. V. 44 stjq. Eph. V. 1, 2.- Qui charita* 

 tis^ universe, idem hujus virtutis est ambitus, ita uf benefices hos praestare oport?at 

 in omnes, praesertim vero erga eos, qi'i opis nostrae maxime indigent ,, quales »tinr 



