€OMMENTATIO THEOLOGICA. 51 



sui et modestia , quarum altera alteri recte constituendae egregie inservit , et quae utra* 

 ■que amori erga nostnet ipsos arctissirae est juncta. Reverentia sui, sive jiista naturae 

 humanae aestimatio, quam Ethica Christiana postulat, Matth. X. 31. XVllI. 10, 11. 

 Rom. VIII. 14, 15. 1 Cor. V. 16. VI. i5-ri9. 2 Cor. VI. 14, 18, Hebr. II. ic, 

 16. Jac. HI. 9. unumqiiemque incitare debet ad perfectioneni moralem, perpetuo virtu- 

 tis studio, Rom. VIII. 17. i Cor. III. 16. VI. 15, 19, 20. 2 Cor. V. x — lo. Ephes. 

 V. 25 — 30. Phil. III. 20, 21. officiisque bene fungendis. Act. V. 29. iCor. VI. i — la 

 promovendam , res adversas forti aniino perferendas, Matth. X. 31. collato exemplo Pau- 

 'li, 1 Cor. IV. 4. a Tim. IV. 7, 8. et omnibus Xacultatibus , et viribus sibi concessis. 

 ad suum aliorumque commodum pie utendum, Rom. XII. 3 sqq. 



Dein ad modestiamy sive nioderatam de nobismet ipsis opinionem in nobis excitanJam 

 et alendani , ne supra modum nos efferamus, neque arrogantiae , quam atro Ethica Chris- 

 tiana notat carbone , 2 Cor. X. la— .16. Gal. VI, 3. Luc. XVI. 15. superbiaeque, 

 Luc. XVllI. II, 12. I Cor. XIII. 4. Gal. V. 26, indulgeamus , facit cognitio naturae 

 rostrae depravatae, ita ut sentiamus et agnoscamus, quantum nobis desit, sive iutel- 

 lectum nostrum spectcmus i Cor. XIII. 9 — 12. Rom. XI. 33 — 36. sive yoluntatem, 

 Rom. VII. 14 — 25. Phil. III. 2 — 17. Jac. III. 2. ut gratuitae Dei benevolentiae omnia 

 referamus accepta i Cor. IV. 6 — 8. Jac. I. 17. et stimraam Dei O. M. perfectionem re« 

 verenter suspiciaraus, Rom. IX. 20, 21. XI. 33 — 36. probe gnari, vitam et omnes res 

 nostras esse fragiies «t caducas, incertas et brevi tantum duraturas, Jac. I. 9 — 12. 

 IV. 13 — 16. I Tim. VI. 17 — 19, Haec vero modestia saepiiis in N. F, comraendata, 

 Matth. XVin. 4. XXII. 12. 1 Pet. Y. 5, 6. Rom. XlL 3 — 16. Phil. II, 3. et in qua 

 suo praeiverunt Jesus et Apostoli exemplo, ad defectus nostros emendandos, et ad stu. 

 dium amissae per peccatum imaginis divinae magis magisque restituendae, continiio nos 

 incitabit. 



In amore igitur erga nosraet ipsos adesse debet nostri cognitio, et modesta aestima- 

 tio: hi vero animi sensus, si in nobis insint, non possum noa comites habere ejus- 

 modi actiones, quibus nosmet ipsos et perfectiores et feliciores reddere studtamus. 



B. In perfectione et felicitate nostri actu procurandi et animi, et corporis, et con* 

 H ditionis externae habenda est ratio, idque agendum, ut non solum in vitd praesenti, 

 sed in statu quoque post mortem future, nobis bene sit, 



I. Cum animus praestantior sit hominis pars, de ejus perfectione maxime nos oportet 



esse soUicijos. In curd animi primura requiritur, ut intellectus emendetur, et veritatis, 



iThess. V. 21, rerum ad causam religionis pertinentium , Eph. I. 17, 18. HI. 18, 19. 



IV. 15. Jac. I, 19, 21, 2 Pet. III. x8. voluntatis divinae, atque ofliciorum a nobis prae» 



G 2 stan» 



