96 .MA31TR'I.I-J. UYLENBROEK t' 



/d CT.w— I (P m-\-i.m.t n—\ tP .. p,p-^i tfl ^ p + i. p. f — i fl 



8'v^/'W a.CT *CT« a.'s.OT. ^3;+^^^ •-»+ 2.3. • „i 



unde apparet correctionem difFerentiarum primarum esse ut supra zzp X '^' Correctio* 

 nem differentiarum secundarum etiam esse ac supra: 



Correctionem differentiarum tertiariim fore 



"■■^ «>3 V 2. 3. J 



. Hoc modo CI. La Lande Moiitonum vel Regnaldum secutus interpolationem analytice 

 tractavit. Non ulterius progressiis est quam ad series tertii ordinis, quippe quae in praxi 

 sufficiant. Paullo fiisius expositam rem et exemplis illustratam invenies in M6m. de 

 PAcad. de Paris' A. 1761. 



S. II. 



Ejusdem problematis sohitio Newtoniana , quam mulH dtin Viri doctt secuti sunt. 



Ex formula Newtoniana iliac Meyeri , Florini , La Landii , Gardtneri , dc- 



ducuntur, Methodi a La Grangio et Burkhardiio propositae, quibus 



hijus formulae usus facilior et brevior fiat, exhibentur. 



Problematis de interpolatione aliam , sive potius alia sub forma solutionem dedit New- 

 tonus. Hie enim terminos seriei datae consideravit tanquam ordinatas curvae, cujus ab- 

 scissae sunt terminorum distantiae a termino primo, quetn habuit pro origine coordi- 

 natarum. Hinc ex cognitis liis terminis valores quaesivit ordinatae ad quamlibet aliam 

 abscissam pertinentem, i. e. valores termini quocunque loco a termino primo seriei cu- 

 < jiisdam datae distantis. Cum vero per extremas ordinatas curva duci pos.-it, et quidem 

 hoc in casu , curva generis parabolici; problema de interpolatione, alio quasi vestua 

 indutum proposuit Newtonus et solvit, cum quaereret, quomodo esset ducenda linea 

 parabolica per extremas quotcunque ordinatas. Nil autem attinet, utrum ejusmodi cutva 

 ducatur, nee ne; Curvae enim hie nullatenus sunt necasariae, nisi quatenus adjumento 

 ■'<: suat 



