4 BAVIIANT0NIINAUTA_ 



. ba, forniae r structurae , quarum usus jam Augusti aetate plane obsolcverat. Nee mi- 

 noris haec jactura facienda est critico Romanarum reriim indagatori: quamquam enim 

 tales deinde vlrl secuti sunt, qui in eodcm argiimento versati siimmam fidem ac dili- 

 gentiam cum pari conjungertnt orationis laude, in his tamen ipsis illustrandis, emen* 

 dandis , confirmandis , denique refcHendis maxima fuisset illoriim vetcrum utilitas. 

 Hanc nobis iniqua sors invidit, nee quidquam relinquitur, nisi ut, quae diversis di« 

 versorum scriptorum locis sparsae jacent mentiones et fragmenta , colligamus , dispona- 

 uius, quantum fieri possit, illusiiemus, atque sic veluti mortuos ^d vitam ac salii- 

 tem revocemus. 



Spectavit hoc Nobilissimus Literatorum Ordo ift Acaderaia Lugduno-Batava, quaes* 

 tlonem ponens , qua postulabatur „ Disputatio de L. Coelio Jntipatro , Historico 

 „ Helli Punici Secuiidi: in qua coUigantur loca scriptorum, qui ejus vel sententias, 

 „ vel ipsa verba referunt; praeterea eorum, qui, eandem hlstoriae partem explicantes , 

 „ tacite ejus auctoritatem sequi videantur: singulaque iliustrentur adhibita interpreta- 

 „ tione, cum historica, tum jrammatica." Cujus rei difficultatem si cum mearum 

 virinm tenuitate contulerim, parum abest , quin operis perficiendi desperatione debi- 

 litatus in prime limine subsistam. Scd illiid reputans, in arduis negotiis ipsam ta- 

 men voluntatem laudari, vestramque, Viri Clarissimi! benevoleutiara dcprecatus ad in- 

 stitutum accedo : cujus tractationem in tria capita distribui, 



Capite prima de ipso ejusque libris pro virium ac subsidiorum paucitate exponam. 

 Subsidiorum dice paucitatcm ; parca enim apud veteres scriptores Coelii mentio in- 

 jicitur, eaque loca fere oninia Ger. Jo. Vossius occupavit ; ut mihi non nisi spicae ali* 

 tjiot post illius messem legendae supersint. Iraque ne rem actam agere viderer, to- 

 ti;m ejus locum ita exscribcndum puravi , ut quae ad pleniorem Coelii notitiam 

 vel addi vel fusius explicari possent , ea partim annotationum loco Vossianis insere- 

 rem , partim seorsum in fine adjicerem. 



Fragmentorum ipsorum duplex genus est , diversum illud pro diverso eorum , qui 

 servaverunt , consilio. Grammatici , Gellius , Nonius , Priscianus , alii , potissimum 

 id agcntes , ut vetustiorum forraarum ac verborum usum et significationcm Coelii quo- 

 que exemplo illustrent, auctoritate nuiniant , ipsa ejus verba referre solent. Quo qul- 

 dcm genere praecipue contineri videtur haec qualiscunque deperditi scriptoris restitu- 

 tio. Contra Cicero , Livius , omncaque illi , quibus rerum , non verborum causa ejus 

 Ijbros evolvere curae fuit, sententias tantummodo tradidere suo sermone expressas. 

 Quam distinctionem ut Clarissimi Viri minime neglexerunt , ita mihi rationem ejus ha- 

 bendam esse putans, Capite secundo prius illud, iertio alterura reliquiarura Coeliana- 



rum 



