U - G. G R O E N V A If P R I N S T E R E R 



bantur; postea poetarutn etiatn carminibus res gestae celebrari coeperunt, baud aliteff 

 ac apud Graecos factum videmus, quorum historiam ex potisi ortam esse notutn 

 est. Continuis bellis civilibusque discordiis districtos Roraanos non est quod mire- 

 mur de Uteris doctrinisque parum cogitSsse ; et non nisi medio saeculo sexto ab 

 urbe condita cxstitisse, qui soluta oratione historiam scriberct. Hie autem Fabius Pic- 

 tor, quique cum secuti sunt Piso et Cato , „ quum neque tenerent quibus rebus or- 

 „ naretur oratio, — et dum intelligeretur, quid dicerent, unam dicendi laudem pit* 

 y, tarent esse brevitatem ; sine ullis ornamentis monumenta solum temporum , homi- 

 y, num , locorum gestanimque cerum reliquerunt:" ut ait Antonius apud Cic. de Orat» 

 1, 2. c. IS. De Catone tamen dubitari posset, quoniam Cicero in Bruto cap. 16. 

 ^ Origines Catonis", ait, „ quern fforera aut quod lumen eloqnentiae non habent"? et 

 ibid. c. 87. dicit nihil ipsi nisi eorum pigmentorum, quae inventa nondiim erant, 

 florem et colorem defuisse. Versim tantis landibas ornatum fuisse Catonem pif- 

 to , ut Cicero opinionem suam , aut quam certe suam esse simulabat , finnaret; 

 Graecos nulla in re Romania magnopere antecelluisse. Praeterea oppono Antonii 

 luctoritatem , cnjus de Catone judicium modo memoravi; Bruti (30), qui vocat 

 cum bominem Tusculanum , nondum suspicantem quale esset copiose et ornate dice* 

 re* qui aegre hudis profusionem illam fert et hoc inpriniis indignator, quod cuna 

 summis historicis Thucydide atque Philisto Cicero eum comparavisset; Attici exileia 

 ipsum judicantis ( 31 ) ; ipsius denique Ciceronis opinionem , historiam ut Atticus K 

 cit. testatur, existimantis a Uteris Romanis abesse. Quamobrem Cato minime quidem 

 eloquentia dcstitutus fuisse videtur, attamen horrido qiiodam duroque, prout viri indo- 

 les erat , scribendi genere usus praeterea verborura corapositionem neglexisse vel potiua 

 ne cogitlsse quidem de numeri oratorii in soluta oratione militate.. — Quum igitur 

 'et Cato et caeteri aniiquissimi Ronianorum bistorici rudes plane fuerint omnique orationis 

 tlegantia , uhertatt , ernatu destitutl ;. si quis in CoeUo omnes summorum histo* 

 ricoriim virtutes requirat, merito explodatiir. Ut enim in rerum natiira omnia vide- 

 'mus ab exiguis initiis profecta sensim sensimque ad perfs-ctissimam conditionem. per- 

 '▼enire;' ita m artium doctrinarumque regno, sola forte poesi excepta, nihil, ut Cice- 

 ronis verbis utar (3a), simul et inventum est et perfectum: et code ra jure quis mi« 

 sari posset Ennio Virgilii elegantiam seroaojnisq^ue castitatem defuisse > aut Hippo- 



cra*^ 



(30) Vid. CIc. Brutus c. 85. 



(3O Cic. de Legg. lib. i. c. s^ 



.C3*i Vid.. Cic. in Bruto cap. 18 , qui id de poesi etiam valere. indicare videtur.. 



