33 G. G R E N VAN P R I N S T E R E R 



^ verbornm, et nihilo tamen aptius explet, concluditque sententias." Meminerimus lo» 

 <}ui eiim , qui eloquentiae apud Romanos tenuit principatum ; praeteiea numerum \U 

 lum in oratione tcnere difficillitnum esse : neque ego is sum qui perfcctara in Coe- 

 lio Ilistorici speciem agnosci velim , sed perquatn durum , ut supra dixi , et ini- 

 •<juum puto , ea ab ipso flagitare , quae quominus adsequeretur , temporum ra« 

 iio impedivit; et potius ea, quae ipsi desunt, requirere, quam justa laude., quae ad- 

 sunt , adficere. 



Venio igitur ad priraum librutn , in quo, ut item in caeteris, banc tetiebo ratio- 

 tiem; ut primum quae ex eo citantur, cxplicare coner, turn libri ambitum deflnire: 

 eum aut fragmenta indicabunt, aut ut conjectura constituam , operam dabo; id sem- 

 per tenens quod dubitari nequit, Coelium singulorum librorum cum initium, turn fi- 

 rem a niemorabili quodam eventu fecisse. Denique videbo an ratio annorum do- 

 ceat, quaedam eorum quae veteres ex Coelio, numerum libri omittentes, niemorant, 

 ad eum referenda esse aut certe referri posse. Caeterum monere vix opus est, quemad- 

 modum multa sunt, quibus suus liber adsignari nequeat, pari raodo rem in singu- 

 lis libris sese habere, ita ut non pauca eo ordine memoraturus sim, quo forte fortu- 

 na occurrant. 



N®. I. Primus igitur locus fragmento concedatur, quod servavit Priscianus 1. ij, 

 j)ag. 960. edit. Putschii. (12). 



„ Neque ipsi eos alii modo esse atque Amilcar ( 13 ) dixit , ostendere possunt aliter." 



Fuerunt plures Hamilcares, qui bellicis praecipue artibus inclaruerunt (14). Atta- 



men 



<et ipsa re inciicabatur; tnm admodnm ingrat* est ea Pronominis irepetitio , qui — ad quern —cuii cer- 

 te indigna quam a Cicerone profectam dicamiis, Denique hoc eciam manum Glossatoris arguit , quod 

 Kt Ernestus ad h. 1. miratur, diversa tempora scripsit , purgat , temere adhibentur. 



C12) Putschimiam grammaticorum coUectionem non nisi scripta jam dissertatiuncula , mihi pomi 

 comparare ; quare si quae in ilia ad argumentura meurn pertinentia fugerint me ; teinporis , per quod 

 ilia usus sum, brevitati id tribul velira. 



C 13 ) Ilamilcar legitur in Edit. Florentina a. 1553. 



(14) Recensentur a Glaiidorpio in Onomastico, in Appendice de regibus et ducibus Cartliagi- 

 t^ensium. 



