so BAVIIANTONIINAUTA 



que verbis Antipater centenis locis iiti potuit, quorum unus est, ubi M. Minucium ma. 

 gistrum cquitum , dictatore Fabio absents opportuna Poenura adoiiendi tempora cap- 

 tasse narraverit. Qua in re consimili dictione Polyb. utitur 1. Ill, p, 350. „ ?,x(2xv 

 tt tiv ixiAKiirdTOV xxipiv th^ i^/Aifxt^*' cf. Liy. I* XXII. c. 24. 



Frag. 13. 



Prise. \. III. col. 607 : „ In timus desinit unatn anomaliim optimus , et ab adr 

 „ verbiis sive praepositionibus derivata — ct praeterea dextimus et sinistimus. Coelius 

 ^ in prima Histor. dextimos in dextris scuta jubet habere." 



Miles Rotnanus scuto sinistrum brachium tiuari solebat, dextra gladiutn tenere, qui 

 ob id ipsum, lit videtur, dextro femori appensus fuit, ne facilem scut! motum itn- 

 fediret. Lipi, dc Mil. Rom. 1. i. dial. 3. p. 115. Cantclius de Romana repi/blica 

 p. ai4, 215. Quo respiciens egregie respondit Africanus, „ cum ei quidam ornatum 

 ,, scutum monstrasset : b (/.h 6uptii , t'xtvy u vtxvlx, Kx\Jg ' spirit is 'PufixTov xv^px 

 ^ (ii^Kov Iv Tjj S«f/f T«f fAjr/Sa? f%f(v, j} rp xpimp^." Quae verba e P/ut. Apopkth, 

 •p. aoi. D. attulit Clar. Bakius Ptsid, p. 171. sq. Et hinc Liciiui fragm. quod est 

 ap. Non. c. 3. n. 4. col. 595, ubi Gothofr. habet : „ Pars magna levius clypea 

 ^ portant," rectius in editione Cortii p. 46. legi videtur: „ P. m. lacvis cl. p.'* 

 Hie autem imperator dextimos , i. e. milites in dextro latere collocatos , in dextris 

 scuta jubct habere f quo scilicet utraque aciei pars a yulneribus tecta et munita esset: 

 qualem fuisse Francorum cuneum tradit Agathias Historicus ap. Suid, 1, II , quem 

 locum ita vertit Lips. 1. c. dial. 7, p. 17S. sq. „ Et anterior pars, qua in acutuiu 

 ^ desinebat, tecta et densa erat, quia scutis undique miiniebatur," Quis autem fuerit 

 imperator , qui milites , quae pugna , de qua Coelius hie agat , merae tenebrae sunt ; 

 utque superioribus fragmentis suus in historia locus vel certo , vel per levem suspi- 

 <ionem assignari potuit, ita quare hoc et duo subsequentia libro prirao apponerem, 

 nullam aliam causam habui , nisi Grammaticorum , qui citarunt, auctoritatem. 



Dextimum et sinistimiim antiquos dixisse refert Fe>t. col. 279. lin. 52. atque sic 

 Farro vtp\ fJ^em ap. Non. c. ». n. 198. col. 557. „ A primo compito dextimam 

 y, viam munit Epicurus.'* Sallustius quoque imitatus est Jug. c, 100. n. a. y, Sylla 

 „ cum equitatu apud dextumos." Quam terminationem umus his in formis antiquio, 

 rem esse, quam imus ^ et Imperatorum demum tempore dictum esse citimus, intimus 

 docet Periz. ad Sanct. Min. 1. I. c. 11. p. 75. Idem ibid. Vossium refellit, qui de 

 ^naJ. 1. II. c, aj. contendisset dextimus , et sinistimus esse positives. Iji quo si 



tneam 



