HESPONSIG AD QUAESTIONEM ASTRONOMIC AM. 31-. 



Omiies hae crystalli , et multae aliae, cam igitiir habent proprietatem , quod radii 

 luiriinis per eas modo quocunque transmissi duplicein patiantur refractioncin , alteram 

 ordinariam, alteram extraordinariaiu ; hoc tantum casu €x<:epto, quando sc. tadii pa'* 

 ralkliter ad axin incidunt, turn enim una tantum refractio et quidem ordinaria locum 

 habet. 



Ponamus igitur ex una eademque crystallo cdnfecta esse duo pristnata ABD, DBC, 

 (fig. 25), ita ut in priori ABD, AB sit perpendicularis ad axin, dum in altero axia 

 constituat intersectio laterum DC et BC. Ponamus porro duo haec prismata esse 

 prorsus acqualia, atque ita disposita, ac in figura apparet , turn, si radius luminis £F 

 perpendicularis in AB incidit , hie in priori prismate nullam patietur refractionem , 

 turn quouiam est perpendicularis ad AB, turn quoniam parallelus est ad axin AD, 

 sel perget recta via usque ad G, ubi alteri prismati occurrit. Hie vero radius EF 

 non cadit parallelus ad axin, adeoque duplicem experietur refractionem. Radius or« 

 dinarius, quippe quem nulla causa a sua via deducet, in eadem directione ad laiuJ 

 CD perpendiculare perget , et in H prisma relinquet. Radius vero extraordinarius re- 

 frangetur secundum legem Cartesianam , v. g. juxta GK , et quando in K perve- 

 nerit, secundum eandem legem refrangetur juxta KL , ita ut , si E ol>jectum refe- 

 rat, liujus imago in I et L sit apparitura. Sed si ex I ad lineam LKGE duxerii 

 aliam parallelam IMNO , in I habebis imaginem object! positi in E , et iraaginem ob- 

 f'ecti positi in O. Si vero unum objectum adeo a prismate sit remotum , ut radios 

 dimittat FE et ON parallelos., habebis in I ejusdem objecti duas imagines, quae intet 

 «€ confunduntur. 



Hie apparatus si in tubo rstronomico ita disponatur, ut radii luminis ab objecto 

 quodam GH (fig. 26. ) 5 ad infinitam distantiam remoto, emissi , perpendiculares in latus 

 AB incidant, turn radii ordinarii recta via pergent et in foco imaginem IK forma* 

 bunt; radii vero extraordinarii refractionem patientur, et pingent iftiaginem ik. Cum 

 autem ilia refractio consians sit in eadem crrystallo , productis radiis iM. ct k» 

 usque in L et /, anguli ILi et Klk constantes erunt pro quacunque positione 

 prismatum. Hinc si prismata a foco Ik removeantur , recedet etiam imago ik , si ad 

 iHum admoveantur, accedet imago ik^ ita ut , si prismata ipsum focum tangant, Hon 

 nisi una imago appareat. Locus igitur intermedius erit, in quo si prismata ponantur, 

 iiiagines hae sese tangent. Quod si obtineat, imago IK (fig. 27.) exacte comprehen- 

 di'tur ab angulo iLK, quern constantem esse diximus. Jam vero in triangulo rectangulo 

 LlKest: , 



E IK 



