RESPONSIO AD QUAESTIONEM LiTERAELIAM. ay 



(*//. F/oreni.). Utroque loco citat haec e Caesaris Anticatone priore: „ Uno enim 

 „ excepto, quern aUus modi, atqueoinnes, natura finxit , suos qnisque habet diaros." 

 Contra M. Coelius (ut hie dicitur, qiiem I. VI. p. 64. M. Citonetn appellat): 

 „ Nam perinjurium est, cum mihi ob eos mores, quos prius habui, honos deturj 

 y, ubi datus est, turn velle, uti eos miitem, atque alii modi sim." Neque tantunt 

 aliui ita veteres inflexere, sed etiam tile, iste, solus. Cato ap. Cart. p. 10 : „ Nim 

 „ de omni Tusculana civitate so/i L. Mannlei beneficiiim gratum fuit." p. 26 : „ Et 

 „ quis illi modi esse vult ?" p, 28: „ isti modif mi tu es." Quae simul exempla 

 vim nominis modi hac in dictione illustrant; ut alii modi esse significet aliier com- 

 paratum esse, aliter se habere. Quod autem insuper addidit aliter , in eo agreste 

 illud atque horridum agnosco, quod Coelio tribuit Cic. de Leg. 1. I. c. «. 



Ut hiijus fragm. verba non adeo difficiUa sunt ad intelligendum , ita quorsum in 

 historia pertineat, vix divinare potui. Fortasse quis sumtura existiraet ex eadem Han« 

 nonis oraiior-e, e qua superius fragm. et versari Oratorem in defcribendis Romanoruin 

 opibus ac fortitudine, ut hunc in modum explicandum sit: „ Neque ipsi Barcini os- 

 „ terdere possunt, Romanes minus bellicosos aliterque comparatos esse, atque olim Ha- 

 „ ff.ikar dixit." Hie, ut Nepos in ejus Vita c. i. refert, post pugnam apud Aegates- 

 insulas Karthaginicnsibus auctor pacis petendae fuit , quod quo magis iis persuaderet , 

 jtopuli Romani virtutem et potentiam extoliere potuit. 



Nisi malis Hamilcaris nomen in Eomilcar mutare ( quae item a librariis confasa vi- 

 demus in Liv. 1. XXI. c. 27) , atque intelligere de iis, quae inter vSyracusarum ob- 

 sidionem accidisse tradit hie J, XXV, c. 27 : „ Intcrea Bomilcar, iterum cum classe 

 „ proffcctus Karthaginem, ita exposita fortuna sociorum, ut spcni faceret, non ipsis 

 „ modo salutarem opem ferri posse, sed Romanes quoque in capta quodammodo urbe 

 „ capi , perpulit, ut onerarias naves quam plurimas, omni copia rerum onustas secumr 

 „mitterent, classemque suam augerent." Quo verbo perpulit indicari videtur, eum 

 hoc non continuo, ncc facile senatui persuadere potuisse. Probabile igitur fit paci* 

 studiosos, faciioni Barcinae oppositos , isti rei obstitisse, minuendo spem, periculum 

 augendo , diibitationem de iis injiciendo , quae narraverat Bomilcar. Contra quos in 

 hanc fere sententiam Barcinos dixissc suspicor : „ Nolite, cires Karthaginienses ^ 

 „ pracclaram hanc, quam fortuna dedit, opportunitatem e manibus emittere. Non au- 

 „ dicndi sunt isti pacis, imo verius communium hostium amici, qui ne ipsi quidem, 

 „ quidquid prudentiae prae se ferant, ostendere possunt, alium Romanorum in Sicilia 

 „ statum esse, atque Bomilcar dixit ^ receos ex ea insula redux," Hue autem si re- 



• 



