^ BAVIIANTONIINAUTA 



ferantur Coelii vciba, pro libro I. legendiim erit V, quo bcllum a Romania in Slcilia 

 g«stum persecutus videtur. 



Fragm. 5. 

 Non. c, 4. n. isi. col. 643: „ Dedicare Q?,t A\ctx&. Coelius Annal, lib. I: le- 



M GATIi, QUO MISSI SUNT, VENIUNT , DEDICANT MANDATA." 



Pro dcdicant Cortlus habet delicant ^ quo verbo veteres iisos esse ^xo dcdicare testatur. 

 Feitus col. 278. (^ed. Goth.^ Duplicem habuit significatuni , alteruiii indicandi, aperien* 

 di, explanandi auctore Nonio c. a. n, 225. col. 539, c.4. n. 114. col. 641; alterum con- 

 secrandi, quem Fest. 1. c, his exemplis confirmat. „ DtUcata dicebant diis consecra- 

 „ ta, quae nunc dedicata. Unde adbuc manet delicatus, quasi lusui dicatus." Utram- 

 que significationem deinde verbum dedicate nactum est, quarum posterior hodleque manet, 

 prior aliquamdiu tenuit, ut hie apud Coeliura; quasi dixisset : Icgati edunt , ap&riunt 

 matidata, sive, ut inavult Nonius, mandata dicunt. Antiquo verbo delicare alia 

 quoque forma substitui cocpit deliquare i cum hoc, mm dedicare illo explanandi sensu 

 occurrunt ap. Lucretium.] 



Quaeritur, ad quos legates haec Coelii verba pertineant; quatuor enim legationes cir* 

 ca initia hujus belli missae meraorantur. Primi, de quibus Liv. XXI, 6, „ a Sagunti* 

 ^ nis Romam niissi sunt, auxilium ad bellum jam baud dubie imminens orantes." 

 Hi proprie non habebant mandata, quae exponerent , videturque Coelius, de his agens, 

 potius orandi aut simili verbo usurus fuisse. Deinde Roaiani P. Valerium Flaccum et Q. 

 Baebium Tamphilum ad Hannibalem miserunt , quos ille secundum Polybium 1. III. c. 15. 

 vanis praetextibus lactayit. Livius contra refert eos ne admissos quidemesse, qnem sequi* 

 tur Silius Italicus. Item Zonaras Ann. torn. II. p. 79. legatis suasum esse narrat, ut a 

 terra discederent propter Hannibalis absentiam. Si, quae tribus his auctoribus, eademCoe- 

 lio sententia plaeuerit, manifestum est, ejus verba hue trahi non posse. Omnes quidenx 

 in eo consentiunt , legatos ex Hispania Karthaginem perrexisse, quo rupti. foederis aucto. 

 rem deposeerenr. Ea de re forsan hie agi putes. Malim tamen accipere de quarta Icgatione, 

 quam Romani post excisum Saguntum , suis jam copiis ac provinces divisis orauique bel- 

 liapparatu instucto , Karthaginem miserunt. Prolixius et fusius narrandi genus, quod in 

 Coelii verbis observatur, subindicat sermonem esse de magna quadam et gravi legatione, 

 qualem banc fuisse, cum ex legatorum aetate , numero , generumque nobilitate, 

 turn ex mandatorum accurata et bipartita explicatione apud Livium intciligitur, qui 

 X.. 18. sic scribit: „ His ita comparatis, ut omnia justa ante bellum fierent, lega. 



» tos 



