aft' B A V- I>I- A NT N I 1 N A U T A 



Ex eadem Poenorum oratione sunatum viJetur hoc fragm. ita forsaii supplendum:. 

 „ Quid, 6 Romani, Saguntinos vestrae societatis nomine a nostra vi et armis deten- 

 „ dcre stistinetis? Q^ui ctm Hi ita foedui icistis, ut nuUi justo nobis impedimento 

 y, esse poruerit; qiiippe postea demum factum est, quam nobiscum foedus illud Lu- 

 „ tatius Cos. icerat, quo utrorumqiie socii excipiebantur." In eamdem sententiam dispu- 

 tant apud LiviuiD : „ nobis vobiscum foedus est a Lutatio consule ictum: in quo cum: 

 „ caveretur utrorumque sociis, niiiil de Saguntinis (^necdum enim erant soc/i vesn- 

 „ ifi')y cautum est." 



Eragm. 8; 



Charisius Sosipater 1. I. col. 115. (.ed. Putsch.)', „ saountinorum, Coeliiis. Sa^- 

 „ gunlium^ Sallustius, ut Paiilus in Coelii liistoria libro primo notat." 

 "Hac voce in eadem historiae parte Coelium usum fuisse credo. Discimus hinc, 

 lit Vejorum cives et Vcjentes^ tt Vejentani (Liv. IV, 19.) dicti sunt, ita hujus quoque 

 gentilicii nominis duplicem formam fuisse, Saguntini et Saguntiu Neque enim genir 

 fivus ille Saguntium onus videtur a nominativo Saguntes, quod vix per linguae ana- 

 logiam ab urbis nomine Saguntus s'lvc Sagunium duci potuit, sed contractus ex Sa- 

 gtintiorum, atque derivandus- a nominativo Sagutitii. Simili varietate oppidum quoddam 

 Etruriae modo Fercntium\ modo Fcrentinum dicitur. Drak. ad Liv, 1. I* c. 51. §. 9. 

 Potuit autem illud Saguntii ad Graecorum exeraplum conformari , qui cum Zacynthi 

 JBsulae in mari Aegaeo, turn hujus Hispanicae urbis incolas cotnmuni nomine z«xyi/« 

 iUxm appellarunt. Ccrte utrumque locum apud eos audire Zaxuvisc , e Stepliano do- 

 cct 'Lambinus ad Nep. Dknem c 9. Ceterum Salhist. etiam altera forma Saguntini. 

 «sus est in Hiit. 1. VI. fragnu ap. Cort. p. 1007. 



Fragm. 9. 



Cicero de Oratore 1. III. c. 38 : « Inusitata sunt prisca fere ac vetusta , et ab 

 .J, usu quotidiani sermonis jam diu iniermissa , quae sunt poiitarum licentiae liberiora , 



quam nostrae : sed tamen raro habct etiam in oratione poe:icum aliquod verbiim .dig- 

 „ nitaiem. Neque enim illud fugerim dicere, ut Coeiius : qua tewjpestate poenus 



^'iN ITAIIAM VFNIT." 



' Haec verba, licet ubi apud Coelium exstiterint, certo definiri nequeat, suam tamen 

 aptissimam sedem habcnt iu ea pane, q,ua narravit Hanmbalis in lialiam adventum, de 



quo 



