^ MM 'A B ;A TT I 1 - A N T O- N- 1 r N A U T A <\ ^ . ; ^ 



Eni. in Cl.attuliti' quibus add, Bn/f. c. 20. et /'.j//. i'a/<r/-c. 1. I. c. 15. 1. II. c. 38. 

 Videtur apud antiquissimos non modo comparativoruni , sed omnium teniae decU* 

 nationis nominum dativis ct ablativis communis fuisae terminatio in /, quara in non-^ 

 nuHis retinuerum posteri: ceterorum ablativus, in <; fifliri cocpit. VJsiv Periz. a4 Sancim 

 Min. 1. I. c. 6. p. 36. Sonet, ipse 1. II. c. 7>ii,p., i9?if-.aoo. 



Fragm. 38. 

 Charis. 1. 1, col, loi : „ LH pro dit seu <//« Lucani. Virgil, enim [ Qearg, I» 



„ Libra dii soninique pares ubi fecerit horas. 



itiOO 



y> 



est .... ante lis, diique per « semper legendam esse definit, idque |in Coclii 

 „ historia deprehendes." 



Quo modo Lucanis Virgilius annumeretur, an illud gentis nomen librarii debeatur 

 errori, quid in laouua latest; obscurae istar sunt indagatiouis , nee forsan: hjjua locit 

 nobis suffioit, in; Coelii historia . genitivum nominis.rf/'fij scriptum invcniri dit. De quo 

 classicus locus est Gellii 1. IX. c. 14. ubi plerosque vetcres in- genitivo dlxissp tra» 

 dit hujus faciei, neque tamen alteram formam /««>' „ abeSse," inquit, „ a quadatu 

 „ consuetudine prisca existimavimus. Nam et ab eo « quod est hie dies , tam hujus 

 „ dii, et ab eo , quod est haec fames, tam hujus fami dixcrunt." Ej usque consue- 

 tudinJs exempla cum e Catone, Lucilio, Sisenna, ceteris vetustioribus afFert, turn in 

 Virg. Aen. 1. L vs. 640. ubi vulgo legitur: 



„ Munera laetitiamque Dei," 



substituendum putat dii, similiterque pernicii pro perniciei in Cic. pro Rose. Am. 

 c. 45. Ad Virgilii locum Servius quoque testatur veteres dixisse famis, fami, ubi 

 Tpio famis legendum conjicio /«/»«, 



Fragm, 39, 



Charis. 1. II. coT. 195: „ suEmDE. Nepos de Illustribus viris lib, II. sed et Bri*- 

 ^ tus et Coeiias frequenter eo usi sunt." 



io-joi 3inoi90i3 atoiiiduW oivM i,(T . j^ii-ii 'jugo a, Fragm, 



