RESPONSIO AD QUAESTrONEMLlTERARIAM. s^- 



Gellius Coelii auctoritati auctoritatetn M. Varronis opponit , hominis ut ait , quam fuit 

 Glaudius (hujus qiioque loco amicus nitebatur), cum- Coelio doctioris (49). Var- 

 ro autem scripserat; „ Aliud est quarto Praetorem fieri et quartum: quod quarto lo» 

 „ cum adsignificat ac tres ante factos; quartum tempus adsignlficat et ter ante factum." 

 Quod si erraverit bac in re Coelius, facile in eo potest hie error excusari , quum non mo- 

 do Pompejus, sed ipse etiam Cicero de hac terminatione dubitare se dixerit (50). Sed, 

 mca quidem opinione, haec Coelii verba non recte ad primum ejus librum reftruntur; ve- 

 rum puto apud Gellium libri numerum excidisse, cum ibi legatur „ idque in principio //- 

 „ bri Coelium scripsisse." Cum autem Coelii historia in //'^/-oj divideretur, non possuraus 

 Gellium tam parum diligentem fuisse suspicari , ut ipsum opus etiam Ubri nomine insigni* 

 ret; quod facile confusioncm. parere potuisset: et tamen Interpretes eo sensu vocem libri 

 accepisse videntur, Praeterea hoc quoque confirmatur opinio mea ;. quod nemo primift 

 belli PuKici annis Roraae fuit, qui tres quatuorve Consulatus gesserat. 



Haec igitur quum pro viribus meis illustraverim , sequinir ut primi hujusce libri 

 argumentum constitiiam; quam ad rem peragendam ipsa ilia fragmenta , quum tam bre- 

 via sint et non nisi ad Grammaticam pertineant , parum me adjuvibunt. Quo- 

 niam autem est verisimile Coelium , antequam ipsam belli Punici secundi narrationem' 

 aggrederetur , quaedam in anrecessum exposuisse; et notura sit secundo ejus llbro 

 Cannense jam proelium fuisse relatum ; probabiliter certe huic primae operis parti ter* 

 minos ponam. Videtur itaque Coelius in ilia primum Carthaginiensium Romano- 

 rumque btllum leyiter attigiase, item foedera inter illos icta , tum remotiores belli 

 Hannibalici causas indicSsse, ad quas etiam bella in Hispania ab Hamilcare , Has- 

 drubale ipsoque Hannibale gesta referri potuerunt : porro Sagunti obsidionem exci- 

 diumque exposiiisse, et consilium excrcitus in Italiara inittendi : denique Hannibalis 

 iter et siipcratas Alpes. Ihi aptus erat insistendi locus , ut maxiniarum^ rerum ex- 

 spectatione legentium; animi suspensi tctterentur. Itaque primus Coelii liber desiait in 



a. 536. ab Ui c. 



as tsxmT^v 



Nunc de iis fragmentis agendum est, quae licet Humerus libri additus non fuerit, ta- 

 men ad bunc Coelii librum referenda videntur.. Qutlia tria existimo. 



P3°. 



(■49) Hoc Gellii effatum ne pnteirnis- Coelio valde dedecorl esse, siquidera M; Terentium Varro- 

 nera nemo umqnam Romanoriim , ne ipso cjuidein Cicerone excepio , copia. doctrinie et ainbicu su- 

 perasse videntur.. Cf. inprimis- Gic, in Acad, Quaest, 1, 1. cap.. 3. 



(50) Vid. Cell. 1. c. 



