P A R E N T A L I A. tt 



Ut te, melUflua superanfem Nestora lingua, 



Ad coelura altisono populi clamore levassent, 



Et superare ipsiim vovissent Nestoris aevura! 



Me quoqiie jam a teueris tibi dedita corda gerentem 



Lux ea non taciturn aut citharae sivisset inertis; 



Carmine sed facili mea turn tibi vena, ferentes 



Nacla via», rapidi properasset flurainis instar 



Cursibus irriguis per florida prata voluti. 



Nunc numeros luctus cohibet, sistitque fluenies 



Et Musam desiderium grave tardat amici. 



Heu! quanquam senior, quanquam vulgaria mullura 



Actibus atque annis superans fastigia vitae, 



Haptus es ante diem. Pridem ut quae gloria ruris 



(Jlmus, ab innumeris culta et celebrata colonis, 



lUa quidem affecta jamjam radice labascit , 



Sed tamen antiquas servat bene frondis honores, 



Et, sinerent Boreae si flabra furentis, amicum 



Vitibus , ut quondam , auxilium fulcrumque tenellis f_ 



Atque umbram juvenum poterat praebere choreis: 



Sic quoque te fessi non languor inutilis aevi, 



Crasse, tui inraemorem supremae tradidit horae: 



Firma sed extremo vestigia limine vitae 



Ponentem, heu! nimii vis perculit effera raorbi, 



Crasse , jaces ! Niveam posuit tibi turbida vestem 



lustitia , et sacris advertens pallida vultus 



Aede sua rutilum tulit intabescere lumen. 



Ferale auditum est per Palladis atria murmur. 



Attoniti circumspiciuQt juvenesque senesque 



Nequicquam, pavidique oculis te, Crasse, requirunt, 



Ut si celsa Pharos, dubiis lucere cariuis 



B a Sue* 



