IS 



1. p. V ii tf G A P P E L L fi; 



derzoekingcn , welks grand nog schraal ligt , doch lot welks bebouwing de le- 

 genwoordige tijd met luider slemme uitnoodigt. 



Bevalliger wordt de gedaante van den staat dezer Landen, naar mate zij el- 

 kandep op nienw naderen, en, onder de regering van het Bourgondiesch- Oos. 

 tenrijhche Huts, andermaal tot e^n ligchaara zaraenvloeijeu. Meer licht be- 

 slraalt ook de liistorie dier tijden. Doch hoe kort heeft deze vereeniging 

 geduurd! Hoe geweldig is het schip van staat door de onkunde, het bij« 

 ^eloof, de woestheid zijner stuurliedeu gesUngerd, en gebragt op het punt 

 Tau gauschelijk te verziuken ! Veel is over dit gewigtig lijdvak der gedach- 

 tenis aanbevolen ; maar niet alles met genoegzame onparlijdigheid. Naijver 

 wegens den roem van bijzondere gewesten , verkeerde godsdienstigheid , on» 

 derlinge haat en wrevel hebben de oogen niet zelden verblind. Verlichte 

 xnannen hebben, wel is waar, uit echte bronnen, zoo veel mogehjk, de 

 waarheid geput; doch wie twijfelt aan de toevoegselen , welke deze door de 

 verraenigviildiging der oorkonden kan erlaugen ? Hoe dit zijn moge , onze 

 naauwe verbiudtenis eischt thans de herziening dier groote gebeurtenis ; zij 

 :eischt dat regtvaardigheid alom het goede en kwade opspore, aan deugdea 

 huide bewijze, en misdaden niet verbloeme. 



t;;'De geschiedeuis der JSederlanden scheidt zich, sedert dien tijd, in twe© 

 takken, waarvan de een met herlevende kracht heeft gebloeid, de ander 

 in een' kwijnenden toestand veikeerd. Wat al treffelijks is er aan deze zij- 

 de verrigt! Stond niet geheel de wereld verbaasd over de stichting van een 

 Gemeenebest , dat alleen tegen de magtige heerschappij van Spanje opwoo" ? 

 ■Hoe veel schrijvers, bij onderscheidene nalien, hebben hunne talenten te 

 kosle gelegd, om zoo groot een wonder, welks volkoraeue wederga men te 

 . vergeefs zal zoeken , met genoegzame duidelijkheid te verklaren ! Twee 

 eeuwen lang heeft het zich met luister staande gehouden , zijn gezag naar 

 tuilen doeu gelden, en van binuen miidheid van aardsche zegeningen ge« 

 noten. Maar ook aan gene zijde heeft het niet ontbroken aan deugden, 

 die, in \teerwil van het verloren volksbestaan, glans op den Landaard te» 

 jugwerpen. Pok daar heeft de Katie hareu oorsprong niet vergeten, maap 



