,x :i T^ RATI a ^1 



nlla habebafur literarum aut philosophiae conamendatio , vtri jam exstiferuat 

 jurisprudeutia praestabiles. Ducebaatur scilicet Roiuani, ingeuia ipsi suo^ ad 

 juris studium. 



Homani pueri longis rationlhiis assem 

 Discunt in partes centum diducere — 



Et vere affirmavit Cicero r „ cum mufta praeclara raajorum esse, tum quod 

 bptirae coiistituti juris civd's semper in honore fuit cognitio et interpretatio." * ' 

 Erant aulem jurisconsulri iUi probilale et dignitale conspicui. Dicitur VeK 

 lejo t*. RutiHiiS Kufus , iion raodo sui saeculi, sed omnis aevi vir optimus; 

 et Treljatio, Cicero conteridit, hominem meliorem , virura prudenliorera esse 

 neminem, Habebatur a(^eo jnrisconsullis sancta quaedara veneratio. Eraut 

 enira fere vel fuerant abquanrfo Augures, Ponlifices, rauneris omnino dignitate 

 venerabiles , qui patrio more sedenles in soho consuleni ibus respondereat ^ sen- 

 «ctutisque non inerlis grato atque bonesto fungerentur muaere. 



Romae dulce dlu fuit et solemne , reclusd ^, 



Mane damn ingilare , cHenti promere jura. 



Ad COS adeo discendi causa Romani accedebant ad descent es , non aliter at» 

 que ad Socratem confluxerat Graecorum juveutus. Sic ad- Scaevolam Augurem, 

 quem modo meraoravi, prima jam aetate ventitarunt, cum Cicerone, Aquilius 

 Gallus, Sext. Papirius, T. Pomponius Attieus: Cicero autem tanto hunc virum 

 amore prosequebatur , ut quoad posset et liceret, a senis latere nunquam di^ 

 scederet; eo Tero morluo Poiitificem Scaevolam adiit, unura et ingenio et jus- 

 litia praestantifsimum civitatis virum. Jure igitur quaerit in dialogis de Orato- 

 re Crassus: „ Senectuti celebrandae et oruandae quod bonestius potest esse per. 

 fugiura, quara juris interpretatio? — Quid enim- est praeciarius , quam hono> 

 ribus ac reipublicae muneribus jierfunctum senera posse suo jure dicere idem, 

 quod apud Euuium dicat Ule Pylhius Apollo, se esse euro, uude sibi, si noo 



B 3 po- 



