di G. GROEN VAN PRINSTERER 



Coelit tncntio fit apud Cic. Epist. ad Att. I. 7. ep. 3. 1. 13. ep. s, 6. 1. 13. 

 CP- 3- a QUO Cicero inutiium surasit: in tanta multoruni hominum inopia plurimi Ro- 

 mae invcniebantur, qui pecuniam suam magao foenore collocabant. Hoc terrae filio 

 otnisso venianius ad 



M. Coehiim Rufiim, cujus nomen in historia Romana celebratum est. Sed de hoc 

 ne plura dicani facit elegans et accurata de rebus ab ipso gestls narrafio P. Manu- 

 tii, quae exstat in ejus coniment. ad 1. 8. Epist. Cic. ad Div. ex qua apparet eum 

 Magistratns Curures, si Coiisulatum excipias , gessisse omnes : porro eloquentia mul- 

 tum potuisse, praesertim in accusando ; licet asperitas ejus nimiumque antiquitatis 

 studium reprehendatur : moribus fuisse maxime dissoUuis, denique indecora morte pe» 

 rlisse: nam satis perfide aJversus Caesarenij cujus partes din secutus^ fuerat, bellutn 

 movcbat (17). 



Praeclari facinorfs , nt ait Vellej. Paterc. I. 2. c. 120., auctor fiiit Caldus Coeliusy 

 vetustate familiae suae dignissinuis : qui, quum ex clade Vari captivus abduceretur, ca- 

 tenas ita illisit capiti , ut proiinus exspiraret ( 18 ). 



Coelium Cursorem equitern Romanum , quod fictis majestatis criminibus Magium 

 Caecilianum Praetorem petivisset, auctore Tiberio et decreto senatus, punitum esse 

 tradit Tacitus Annal. 1. 3. c. 37. 



Coelius Sabinus egregius JCtus fforuit Vespasiani temporibus C^P")* quem Consu- 

 lem creatum esse narrat Tac, Hist. 1. i. c. 77. a. u. c. 82*. Nomen Sabinianorum 

 ab eo alii ortum (20), alii restitutum (21) fsse dixerunt. De Edicto Aedilium 

 Curulium scripsit, et quidem optime, ut videtur; nam ipsius opus a JCtis saepius ci- 

 tatur (22). Multi ex ejus schola JCU profecti sunt, in his, qui ad magistri ku- 

 dem proxirae accessit, Priscus Javolenus ( 23 ). 



C. Coelium Consukm sub Trajano fuisse apparet ex \. 26. %. 6, fF. de fideic. H* 

 bert. C. Coefif Consulis meminit etiam Plinius Epist. 4. 



Coe" 



C 17) Add. Wielandus in versione Epist. Cic. torn. 3. p. ijS. seq. qui mores ejus non miilto 

 pejores fuisse exiscimat, qunm plerorumque aequalium ipsius: hem torn. 4. p. 467. sqq. ubi ds eja* 

 indole rebusque gestis sagacissirae judicat. 



C 18 ) Cf. Clar. Ruhiik. ad h. Veil. Paterc- locum. 



(19) Vid. r. 2. §.47. ff, de O.J. (10) Vid. Ileinecc. in Hist. Jur. I. i. §. 206. 



(21 ) Vid. Bt.hius in Hist. Jur. p. 4T2. 



( 12 ) Vid 1. 20. ff. de aed. ed. et passiin ; Gellius N. Att. I. 4. c. 1. et 1. 7. c. 4. 



(13 J Vid. 1.2. §. 47. ff. de O. J. 



