RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM. 9S 



et in quibus earn peto excusationem , qiiam sibi aetas juvenilis quasi prnprio jure 

 solet vindicare. Nrc tamen operam meam deplorare lubet. Laboris eni-n molestia le- 

 vabatur cum cogitatione utilitatis , quani mihi adlatura esset, tum vero iis, quae 

 quasi amoena diversoria in via reperiebantur." Ea sane est veterum literarum araocni- 

 tas, ut vix ullum ex iis argumentum desumi possit, cujus explicatione non pKuimae 

 voluptates percipiantur. Et ut tamen aliud alii jucunditate praestat, ita baud facile. 

 jucundius invenietur eo, quod in deperditi scriptons rebus gestis operibusque inda« 

 gandis versatur : in quo inprimis dekctat materiel varictas , quae campum prae* 

 bet , ex quo in finitimas vel potius in. omnes aiitiq.uitaus regiones licet excurrere. 

 . Quamobrem si rae laboris mei poenitere dicam , mentiar ; quo gaiidebo etiam atque lae- 

 tabor , si Facultajis Philospphiaq Thporetifae et Literarum Ilumaniorum j^difjo jjro* 

 betur, et, quod aperarg vix, ausiiji, pcaemii honpre d\gna censeatur. • <;n ,^ ,f 



. r A N T U M. 



Argumentum seribendi vix aliud esf , in quo adokscens Lite- 

 rarum studiesas operam suam — sibi — utiiius coHwet , quant 

 illud, quod in alicujus veteris scriptoris yita scriptisque recetV' 



iendis versatur. 



i.wU; euiil- 



CON- 



