8 J. P. V A w C A P E L r. E, 



ner doorluchlige voorouderen werden ontvlamd, en le midden van twee* 

 spalt of wederspoed bierin troost en leering schepteii. Maar ook geeo won* 

 der, dat, toen ons staalkundig aanwezen plotseling werd vernieligd, eike 

 blik op de aloude groothcid het gevoelig hart met diepea weemoed ver« 

 vulde. 



Een geheel ander looneel doet zich na voor ons op. Gettiigt het, mij« 

 ne Sladgenoolen! hoe grool Uwe liefde tot het Vaderland steeds moge ge« 

 weest zijn, of Uw hart ooit vuriger, raet meer dankbaarheid , beeft ge- 

 klopl, dan toen de mare van het herstel der vorige onafhaukelijkheid U 

 in de uorea klouk. Het Vaderland is niet alleen behouden, niaar heree- 

 nigd met gewesleu, waarmede.het voorheen was verbonden , het btkleedt 

 een aarzieulijker plaats in qus werelddeel; zijn bestaan is van alle kauten ge- 

 waarborgd en gevesligd. 



Met het Vaderland hetft ork de ges(,h!edenis hare grenzen uitgezet. Haar 

 gebied slrekt zich voorlaaii nit lot den oorsprong en de lotgevalle i van ze- 

 ventien gewesten. Ook hare gedaanie is veranderd , zoo verre het vreem* 

 de eigen is geworden. Ware hel, dat geene audere prdikelen den weet- 

 gierige tot hare beoefeniog iioopien , dan nog zoude dcze alleen tot ge« 

 noegzdmen spoorslag verslrekkeu, Maar wien zweven niei dadelijk in eea 

 fl.iauw verschiet voor oogea vele aanlokselen , die bovendien hiertoe tea 

 sterksle uitnoodigen ? Wie gevoelt niet den gel>iedeuden dwang der nood* 

 Zakelljkheid , om in den uienweu Staat, te midden der beraming van de be* 

 langrijkste ontwerpen , bondige kundi^heden nit 's Lands historic te verza* 

 melen ? Hoe meer men zich in dezj oveidenkuig toegeve, hoe levendiger 

 men van de onontbeerlijke behoefte Inertoe z d overtnigd worden , niet bloot 

 ter verlustiging van deu geest , maar oni het gedrag van ieder beschaafd 

 burger in onderscheidene belrekkmgeu te regelen, hem met wiisheid, meed, 

 vertrouwen te wapeneu , eu een vrijeu bhk te doen werpeu in de toe* 

 komst. 



Doordrongen van deze gedachte, ben ik, geachte Toehoorders! dit ge* 

 stoeite opgttreden , ora de uieuwe waardigheid te aaiivaardeu welke mij , 



op 



