V M 



rn 



Xantum esse, Cicero ait, innatum in nobis cognitionis amorem et scientiae, 



\jt nemo dubitare possit quin ad eas res hominum natura nuUo emolumento 

 invitata rapiatur. Quod quam recte Tullius dixerit videmus profeclo cum in 

 puerorum vitas tamquam in speculum inspicimus. Hos enim ita delectari anim- 

 advertimus rerum geslarum narratione ac naturae contemplatione ut cum in- 

 credibili quadam scientiae siti natum esse hominem diceres ! Neque , cum ad 

 C)Usmodi investigationem animum adjungunt, utilitatis cu^usdam cogitatione al- 

 liciuntur , sed ipso cognoscendi impelluntur desiderio. Si enim non nisi per- 

 specto ac veluti oblato disciplinae usu ad scientias addiscendas impelli aut pos- 

 sunt aut debent , verendtim profecto est ne nihU discant. Quis igaoral pueri , 

 qui aliqua judicii facilitate gaudent, ubi mathescos aptum ducem nacti sunt, 

 quam mirifice delectari soleant figurarum proprietatibus et propositionum de- 

 monstrationibus ? Quantopere eorum agitetur animus, quanto gaudio perfun- 

 datur ubi quid sit verum subtiii hac arte invenerint? Est tamen illarum re- 

 rum usus ut uberrimus, ita ab iI!o demum percipiendus , qui omnium disci* 

 pUnae partium nexum et multiplicis artis formam veluti animo complexus sit. 

 Ad banc vero scientiae praestantiam pauci sunt, qui perveniantj et tamen di- 

 dicisse vel primas lineas prodest. Quod cum ita sit in ea scicntia , quae ple- 

 risque jure an injuria (id enim nunc non quaerimus) minimum oblectationis 

 habere videtur , quid de reliquis censendum est , quae vulgo et faciliores et 

 amo^uiores habentur? Dobitari igitur non potest quin cognitionis sit insitus 



A 5 BO* 



