IP C. PRUYSvANDER HOEVEN 



ratorcs ! quorum in sludiis taiita dcclarata est voluntas , ut , quaui antcaf 

 in me detulistis dignitatem , eandcm nunc cliam auctam voluistis. Quo qiii- 

 dem tanto beneficio illud mihi potissimum spcctassc videmini , ut ab ottuii 

 rti domesticae curd liber et vacuus, totus esse in Iiisce studiis posscm. 

 Vos itaqae , Viri Amplissimi I sic babetotc , mihi nihil potius , nihil anti- 

 quius fore, quam ut, quantum equidcm possim , liuic Academiae vestrae,, 

 iuventuti , patriae prosim Vobisque et Regi Optimo et gi'ati animi sensuin 

 et voluntatem et vcro indastriain meam probem. 



Vobis autem Viri Clarissimi, quarumvis disciplinarum Profcssorcs! quid 

 multis verbis me commendem , quorum benivolentiam et per bicnnium 

 hocee , et turn praeprimis cognovi , quum amplissimum hunc dignitatis gra- 

 dum , Vobis omnibus gratulantibus , sum consccutus. Quodsi nogligere^ 

 quid de se quisque sentiat , aut arrogantis esse, aut etiam omnino dissol'ofi 

 recte putatar , quid magis expelendum , quam corum quibuscura vivimus ,,. 

 adprobatio , et bona optimorum virorum de nobis opinio. Mc Vobis ut com- . 

 mendatum video ac gaudeo , ita in posterum cupio commendalissiranm. 

 Ego quo maiorem Ixanc Vcstram expci'tus sum benevoleotiam , eo plus 

 etiam Vobis tribuendum esse arbitror. 



Nos vcro Collcgae aestumatissimi !. eiusdem disciplinae Professores! saiu- 

 tnris ista professio , et coramunia sludia,,, et communis disciplinae, AcaJer 

 demiae, patriae amor jungant, ut eo quisque nostrum nobis sit carior,; 

 quo magis scientiac, Academiae ^ patriae utilitatibus inscrvierit, 



Vos Professor^-s Extraordinarii ! scitote me locum, nou animura rautas- 

 se meque habctote , qucm fui anlea, coUegam , amicum, sodalcm» 



Te Frater carissimc! hie cum aspicio, non possum non nosti'as fbrtu- 

 nas laudare, quod Tu mihi, ego Tibi sim redditus , nobisqiie tarn fclicibus^ 

 esse contingat, ut, quibus utcrque nostrum maxiuie delcctatur studiis, iis- 

 totos nostradcre onmcmque vitam possimus impcndere. Quare nos o Op- 

 time ! qucniadmodimi Deo debemns cuncta , sic ad Deiua cuncta refa'a- 

 mus, cui eum maximc gralum esse et acceptum novi;nus, qui hoc, quod 

 cuique adsignavit, humano munere, maxima fide, cur5, religione perfungituiv 

 Quod facientes , huius Qobis fratris , quein colimus paritcr atque ama- 

 mus, leniemus dcsidcrium, quo enim virtute erimus coguali magiS', eo ma- 

 ior aos spcs teucbit , tore noa in acternuni fraternd coajuuctoa caritate. 



De- 



