COMMENTATIO de QUAESTIONE THEOLOGICA. . 9 



Tint scrrpta mystica, quae erant, justoque subtilloi'a perlegerit ac ref itaverit, ut multo 

 magis ab liisce studiis tam aridis ct parum fructuosis valde abborruevit, atq'ie in reli- 

 gipnjs \eritatibas exponeudis, raaximam sibi pioposuerit simplicitatem , ab omui.di- 

 sputandi studio longe remotum. 



2) Ex loco c. II, 19. concludi posse vidclur , tales homines ante oCuIos babuisse 

 Joannem, qui a Tera Euangelii docti'ina deflexissent, aliaque secuti fuissent castra. Si 

 autem qiiaeritur, num infidelcs, an Christiani fucrint , ab eorum stare partibus H- , 

 ceat, qui censent eos homines fuisse , qui Christianornm adhuc quidem nomen gere- 

 rent, I'evera autem factis non minus, quam veijjis (c.IV, "1, 5.) ostendereiit , quan- 

 topere a Christi religionis indole abesient, omuiuoque Ghiistianis vebemeuler no- . 

 ceient. -■ 



o) Errores , quibus falsi isti magistri erant obnoxii allquate'ntij convenisse videntur 

 cum Gnosticorum , quae postea in systema sunt rcdacta , commentis , et suspicari li- 

 cet, jam tunc temporis semina sparsa fuisse hafum sectarum , quae saec. 2 et 5 seqq. 

 ecclesias misere perturbarunt ac dilacerarunt. Hue pei'tinet locus c. II , 22 , ubi de 

 iis scrmo est, qui negarent Jesum esse Christum; nee non, c. V : 6 — 8. ubi spectare 

 videtur auctor istam opinionem, quae aevo Apostolico suos jam habuisse videtur de- 

 fensores , nempe summain gloriam in Jesum tantummodo, dam baptisnlo iiiitiarelur ,' 

 sul) aeohis forma 'descendisse , proximum autem ad mortein eum solum reliquisse (1 ). 



Quibus omnibus accurate pcr|)ensis , eorum nobis arridet sententia , Joannem non 

 eo consillo scx-ij)sisse, ut Gnoslicos vtl Docetas aliosve data opera refelleret , sed ut 

 puram traderet doctrinam , atque ostendcret, quo loco coilocandi essent isti docto- 

 res, qui a Christianismo tam longe remota docerent, quorum errores, vivente jam 

 Apostolo , orti, multa habebant communia cum iis, qui dein Gnosticorum nomine lon- 

 ge lateque propagati sunt. 



4) Disputandi autem iste animus, quern Cbristianis illis, quos ante oculos habuit 

 icriptor, praesertim adhaesisse verosimile est, veraeque doctrinae depravatio , cum ha- * 

 Luisse videtur effectam , ut amor Christi, caritasque fraterua valde frigesceret, ac fides 

 Christiana dilaberetur. Ilinc fortasse causa est repetenda, cur per totam fere Episto- 

 lara ad {idem ac caritatem lectores impellat. Nam, inquit Joannes, dum nos invi- 

 cem amore prosequamur , manet in nobis Deus , sumusque ejus perfecla caritale 

 praediti , c. IV, 12. Cfi. II, 10. Ill, 11, i4, 17. IV, 7, 11, 16. Kx) txvryi i(Tr)v ij 



■<l/T(3Av) OCVTOV "vX TKTTSVirUf/.iV T^ SvCfiXTI TOV v'tCU XUTCV ^ItJ^TOU Xpt7TCl) KXi »</ Xlti) [MV i.Kh'h', 



■?.ivg f xxSk? Umxsv hTOKm yiiJ.lv. c III, 23, IV, i5. V, l. 



, ■ - ■ .■ "> 



<0 Cf. Brink, 1. c. pag. 5, 34. 



