xi h J. D E J O N G H ^ 



SECTIO SECUNDA 



QUA SENSUS INDAGATUR MONITI JOANNE!, CAP. V, l6i: "EiTTlV (XfiXfnlx Tp^f 



ilisce itaque praemlssis , ad ipsius loci interpretationem transgrediendum est : qua 

 I. Panels exponamus summum Epistolae arguinentum, atque indagemus nexum,' 

 quo, in loco ad explicandum proposito, a Joanne dicta, cum praecedcntibus 

 videantur coliaerere. 

 n. Grammatica succedat eorum interpretatio. 



III. Addatur bMvis recensio diversarum interpretationum , cum nostra qiialicunque 

 epicrisi. ' 



.IV. Nostram denique de monito Joannis sententiam confirmare conemur. 



' §. 1. Argumenti summa , et loci expUcancU nexus cum superioribus, 



Primum igilur nexum inquiramus , quo singula inter se coliacreant , quod quantJ 

 sit momenti in sensu repeviendo, egrcgie , ut solet, commonstravit vir summus Er- 

 nestus , monens , iis praesertim in locis, uhi verborum et formai'um dicendi ambigui- 

 tas , rerum obsecuritas , aut novitas, magijas interpret! difficultates pariat, orationis 

 contextum saepe multlpliciter fa cere , ad gcnuinum verborum sensum citius capien- 

 dum (i), Summum igitur epistolae argumentum breviter expouere liceat, ut si for- 

 te, nexu, quo dicta Apostoli inter se jungantur, magis bene intellecto , neque adeo 

 consilio dictorum latente, aliquid detegamus, qiibd ad rem facere yideatur , et lioC~ 

 tanquam fundameiito interpretationem superstruamus. 



Cap. I. Hac scribenda Epistola, id sibi proposuisse Joahnes declarat, ut Cbristia- 

 ni cum Deo et Jesu Christo arctissime conjunct! viverent. i — 4. Quod si qnis op- 

 tet, el neeesse esse, ut ad probitatem ac sauctitatem animum applicet 5, 6. Quo 

 facto , spem certam ali posse , peccatorum nobis remittcndorum , quorum nemo noa 

 reus sit 7 — 10. 



Princeps igitur ejus consilium fuisse videtur, turn ut Chrlstlanos a peccandi con- 



4ue- 



.C* ^ '^» Instit. mterpr. P. I. Sect. II. c. 11. §. 2. pag. 69. 



