COMMENTATIO de QUAESTIONE THEOI.OGICA." ig 



V. c. in accusativo regunt nomen cognatum, quod vel ipsam actionem vel actionis 

 objectum aut effectum designet. Conf. Schroed. Synt. reg. 69. N°. 4. pag. 5;z3 :. 

 quam sententiam eo magis amplector , quod phrasis aiA/zprix vpl^ Cixvot/rov plane est 

 Hebraistica, ut dein ostendere conabor; cf. interim Schoetg. Horae Hebr. et Talmu— 

 dicae p. 1076. ubi ad Levit. XVI, 3. annotatum vidimus: « datur pecca.tum, quod 

 « patratorem suum excommunicat , et aliud, quod patratori suo mortem adfert." 



KiTv^Tst, petet , precabitur. Nonnulli legunt ahi^a-fi , ex eo fortas$e , quod Impera-. 

 tivum, Future praeferrent; cchwst vero anteponendum videtur , turn propter lec- 

 tioni§ auctoritatem , turn propter convenienliam cum stylo Joannco, qui saepe Futuio 

 utitur pro Impei'aiiuo. Cf. Grotius ad 1. c. Porro animadvertendum videtur, moni-^ 

 turn hoc Joannis nullum complsfiti praeceplum , \e\ jussum propi'ie ita dictum, ma- 

 gis vero admonilionem sive consilium, quomodo agendum sit in fratrem, qui ejus- 

 modi scelus patiaverit. Deulque Deiim proponi , tanquam precum objectum, /raYre/TS 

 vero peccantem, tanquam sub jectum , hand dubitandum videtur (1). 

 ^ Ka) Sw5"« «yT'ij''««' nullum h. 1. indicai-e videtur rei. finem , vili saepe secundum 

 Hebraeorum loqiiendi ralionem obtinere constat (2). Non enim eo consilio, ut vi- 

 iam alteri det , fatris est precari , verani ut veniam iUius peccali a Deo deprece-. 

 Uir , quocunque modo earn consequatur. Apostolus igitur eos certiores tantum I'acit, 

 precibus fusis, quid futurum sit, nimirum kxi ^U7si xut^ ^uitV' Alii legisse videntur 

 ^co5yi7STXt ; etcnim in versione Coptica, Sahid. Syr. Vulg. uti et apud nonnullos Eccle-^ 

 siae Patres legimus et dabitur , ut pro Activo cum Accusativo sumatur Passivum, 

 non designata persona agente. Piccte tamen, ut mlhi videtur, earn vcrsionem reprobavit 

 Grotius ; series enim orationis non minus , quam styli simplicilas postulare videntui; , ut 

 subintelligamus vel subjectum vel objectum, de quo antea sermo erat, aut ilium, cay/. 

 jus erat precari , .aut ilium, ad quern preces erant fandeudae ; si autem qnaeritur, de 

 quo verbum ^c!i or si hie adhiberi judicandum sit, negare non possumu.s, multorumma- 

 gnaeque famae interpretum opinionem probabilem vldei'i , qua ad Deum hoc referatur 

 luminum patrem, a quo quaevis bona proHciscuntur , qui vitam dat et aufert (5). 

 Nee tanien a verisimillAidine abhorret, eum intelligi, qui suis precibus pro fratribu^ 

 ad Deum fusis, gratiam et veniam impetrat, et sic revera iis salutem affert, quo gua- 



, ,, i,-, ",- , ,S1 



(I ) Sunt qui thifu ad judices humanos rcftrri vellnt, et id monere Joannem , Cliristianum quemque operam 

 navare oportere, ut precibus jiidicis aiiinium flecterent, fratrum gratia. Vcnim in piaecedeiuibus diserte de preci- 

 bus , ad Deum fiindendis sermo est, nsque igitur b. 1. de jiidice humano cogitanium esse videtur. C& Brink , 1. c. 



pag. 43-' 



( a D Cf. Schroederi Syntaxis , Reg. log. pag. 431, 



(3) Sic Augustinus Tom. Ill, Lib. II. pag, 117. de Serraone Domini in monte. Beza, Grotius, Castalio iri 

 versione, Harduinus in Comment, in N. T. Bcngelius in Gnomone N. T. ad h. I, van Vloten, Glassius Phil. Sacn 

 p, 666, c1, V. d. Palm. 



C 2 



