COIVIMENTATIO de QUAESTIONE THEOLOGICA. ~ 31 



"Xae, quemadmodum totam plirasin ad Hebr. dicendi ratlonem compositam esse animatl- 

 vertimus (1). 



Nimirum eadem formula occurrit Num. XVIII , 22. niD*7 H^Tl > quam Interpp, 



Alexan'drini verterunt ec/icepr!x Sxvxri^cpSpog , crimen quippe, ciii mortis supplicium a 

 Deo constltutum erat, si neinpe praeter Levitas, alii etiam ex Israelitis sa«ra attinge- 

 re auderent. Inspiciatur etiam locus Jes. XXXVIII, 1. coll. 2 Reg. XX , 1, ubide 

 HisLia dicilur niD^ ^'?^^ quod verteriMit Dathius et Doederleinius lethali morbo cor- 



IT IT T *■ 



reptus est. Interpp. vero Alexandrini sfix^tuKierCi} tag Sxvxtov; Symmachus et Theo- 

 dotio apud L. Bosium s'lg Sxvxtov-, Aquila habet tou ctToSxvsTv, quod judicavit Stroac- 

 kius istius formulae vim clafias aliquantunj exprimere, scil. necessitatem moriendi. 

 Graeci , quamquam raro, similem tamen interdum dicendi rationem adhibuerunt de 

 moibis c'lg Sxvxtov , stt) ^KVXTCf. A^lianus V. H. Lib. VIU. cap. i4 , de Diogene dixit 

 hictrei Irn ■ Sxvxtcj.'. 



"Afixprix vpog SxvxTiv , tneA quidem sententia hie signifi cat pecca turn, cujus conse- 

 -^qnens, ex Dei voluntate, sit mors, quam adeo deprecari tfemo possit. Ex lis, quae 

 sequuntur, id manifestum videtur. Num autem voces JfwJj et Sxvxro? bic proprie an 

 tropice sint accipiendae, de eo disputant viri docti. Marckius , Brihkius aliique bene 

 multi contendunt, eas tropice esse sumendas , quippe quae fere semper tropice ab 

 Apostolo hac in epistola adhibeantur. In memoriam revocare liceat, quod supra jam 

 animadvertimus , vocem ^aij , 'fere nunquam eo sensu usurpari , nisi addito epitheto 

 aluvtcg cff. loca supra allata ; ubi autem bocce epitheton omisit Joannes, ibi contexta 

 oratio vix dubitare sinit, proprie an tropice notio ^uijg sit intelligenda. Quis nou banc 

 vocem, in locis 1 Jo. I, 2a. IV, 9. V, 12. improprio sensu accipiat, in loco verp 

 III, 16. proprio? Atqui nostro in loco neque aliquid additur , quod tropice banc 

 notionem interpretari jubeat, neque contextus ratio id nobis persuadet. Quod attr- 

 net ad voca'bulum Sxvxng, licet bis tantum in hac Epistola occurrat, in altero loco 

 quidem tropico sensu, ut videtur. Cap. Ill, 14^ ad nostrum vero, regulam supra 

 propositam apprime adhiberl posse existimamuj ; nimirum in notionibus repugnanti- 

 bus, altera cognlta , etiam intelligi alteram. 



. -Usus igitur loquendi scrlptorum sacrorum In unlversum , et Joanneae quoque con- 

 suetudiuis ratio nos incitat , ut hasce loqneudi formulas proprie sumamus. In Vet. 

 Test, iormulaf^ych moriem naturalem IndicarL antea vidimus? Joannes iisdem ver- 



bis eodem sensu usus est ( 2 ). 



Oi. 



(4) Cf. Ernest! Inst. Interp, P. I, Seer. 11. cap.-s. §, 2<; , ubi in nota subscripts legimus : j,iocilm ijo. 

 V, \6. non nisi ex divisione Hebraica peccaloruin , explicandum -esse.". 



f jz) Accedit, quod regulae de dictione tropica judicanda , atque interpretanda ab Ernestio ', c, P. I, Sect. I. 

 c IV. propositae in locum nostrum minime quadrare videantur ; neque enim sulyecta et praedicata sunt heteroje^ 

 nea cf, §. 8. neque est contextus allegoricus. v. ibid. f. 14. 



C 5 ^ 



