COMMfiKTATIO de QUAESTIONE THEOLOGICA. 25 



misse atiquid expetendum , qualis eSse videatur vis verbi ipuT^v, Sensus igitiir pro- 

 tliret: « est peccatum atl morrem, quod ad illud attinet, non dico, ut roget quis,- 

 « quill snpplex , neque snhmisse preces fiindat." Verum quovis casu, preces animo 

 submisso fundendas Chrislianis convenire, ipsa nos admonet religionis Christianae in- 

 doles. Praeterea nou credibile est, Joannem diversam lianc subinde verborum vim, 

 siquidem tenuit, dum haec scriberet, tam subtiliter distinxisse ; magis verosimile est, 

 euro , ne bis idem scrihetet , priiis verbum a'itsTv , dein aiitem ipuT^v adhibuisse. 



Verbis ita explicatis, totus locus sic mihi vertendo videtur transferendus: « Si quis 

 « viderit fratrem suum, qui peccatum committat, quod non est ad mortem, pro eo 

 « precabitur , quo facto dabit ei vitam, (nimirum intelligo) eos, qui peccatum com- 

 « miserunt non- ad mortem ; est vero etiam peccatum ad mortem 5 de illo non in* 

 « quam , ut qrtis preces f'undat." 



Ex hac quidem verborum interpretatione sequi mihi videtur: 1°. quod supra 

 jam observavimus , Joannem nempe h. 1. arctiori sensu accipere ea, quae c. i4, i5. 

 in universum de precibus exaudiendis dixerat ; videlicet, ne Christiani existimarent, 

 suis se precibus omnis generis peccatorum veniam consecuturos esse. 2". Joannem 

 peccato illo ffpog SdvxTOv peculiare peccati genus intelligere , de quo antea nondum 

 mentionem fecerat. Neque adeo am2)Iectimur sententiam eorum , qiii ex oratione con?- 

 •texta locum expli>cari posse et debere existimant ( 1 ). 



istud vero peccatum •ffph SuvaTcv, cujus sit generis, et quae intelligatur mors, qua- 

 lis vita, definire, hoc sane opus est, lac labor. Nee mirum, ingeotem scriptorum nu» 

 merum, sive ex genere Dogmalicorum , sive Exegeticorum , hac de re sententias in 

 medium attulisse. 



Recte enim observatum est , nuUam esse obscuritate diversarum interpretationum 

 matrem foecundiorem. 



Ne autem justo longior et difEcilior fiat disputatio, nOn ab re duxi, praecipuas de 

 loco nostro sententias j ad certas classes redigere : quaeque minus placeant, paucis re- 

 censere, ac denique quid ipse sentiam , breviter exponere ; ut adeo negando, demon- 

 strando ac laudando, rem nostram absolvamus. 



§.3. Diversae Interpretum, de afixpTiei Trpof 6txv»T0V , sententiae expenduntur. 



1*'. Primum igitur in censum veniunt, qui vei'bis KiiccpTta wpoi 6xvxTCV, peccatum, 



quod 



CO Cff. Wolfgang! Franzii tractatus Theol. de interpretatione Sacrae Scripturae , Witeb. 1634. p. 127. Oecu- 

 mcniiis in Comment, in i Epist. Jo. Operum Tom. 11. p. 601 : „ lUud tantum , inquit , peccatum ad mortem 

 esse, qirod ad poenitentiam non respicit." Sic vero quaevis legis iransgressio a nobis commissa, nulla poenitentia 

 sequente, peccatum ad mortem dici posse videtur. Cf. ct TJieod. Balzamo Canones Apost. Concil, Niceni, Xojn. 

 II. pag. 503. qui illud peccatum dixit kfufStnii mi ifwriOMTh, cujus nulla agicur poenitentia. 



