COMMENTATIO de QUAESTIONE THEOLOGIGA. sS 



Tj iv rovTCfi xlwvi , ad tempus Vet. Test. ; sequentia vero oSts iv t^ [ii^^ovri , ad tempus 

 Messiae referenda esse, ita ut sensus esset; « blasphemia in Spiritum Sanctum, neque 

 « durante oeconomia Mosaica, neque sub Novo Foederere remittetur." Verum ista 

 interpretatio , ex Rabbinoruni scriptis desumta, non magni pretii videtur esse haben-' 

 da ( 1 ). Malo igitur ab eorum stare partibus, qui verba outs usque ad fAi^MvTi ad fu- 

 turam hominum, post resurrectionem , conditionem pertinere censent. In quibus sunt 

 Glassius in Philol. Sacra ex Edit. Dathii T. I. p. 201. J. D. Michaelis, in nova 

 Vers. N. T. Nostio vero loco sermonem esse de vita ac morte naturali , supra de- 

 monstrare conatus fui , unde sequi videtur , de peccato in Spiritum Sanctum h. 1. 

 minime cogitandum esse. 



2°. Aliam interpretandi viam ingressi sunt J. S. Semlerus, Paraphr. in 1 Jo. Epist. 

 J. C. Doederleinius Instit. Theol. Christ. Vol. II. §. 200. p. 121. Edit. 6. Vloteniiis 

 in versione Bibliorum Belg. et Paraplirasi addita, Stronckius in Specimine plus semel 

 laudato, p. 201 seqq. Nimirum h. 1. sermonem esse putant de iis, qui publice tarn 

 atrocis et capitalis peccati rei facti erant, ut civitatis Christianae jure essent prLvandi, 

 atque ita e societate Christiana ejecti, mortem civilem quasi sublei'ant. 



Verbum Sxvxrog nunquam eo sensu occurrere , Stronckius contendit. Doederleinius 

 quidem provocavit ad 1 Jo. III. i4; eo autem loco sermonem esse de morte ac vita ae- 

 terna Brinkius 1. c. pag. 85 demonstrare conatus est , et rem ad tantum probabili- 

 tatis gradum adduxit , ut non possimus non hujus viri sententiam amplecti, inpri- 

 mis etiam coUato loco in Euang. Joan. V. 24. ubi primum negando: sli Kplaiv ojk sf. 

 ^(TCii , deia afllrmando: «AA«; t*£Txl3s(3:ix£v ix rou SkvJctou e'tg rviv 2fw;;i/ , similis exprimi- 

 tur sententia , quam continet modo citatus Epistolae locus 1 Jo. III. i4. illos nempe^ 

 qui elFatis Jesu Christi fidem habent, e statu mortis atque infelicitatis , in quo an- 

 tea versabantur , ad societatem vitae aeternae transiisse ( 1 ). Neque monitum Joannis 

 01) TTsp) ixehijg Keyu hx epuryirifl , si ejus verba hoc modo intelHgenda essent, ipsius 

 indoli et animi sensibus, quos in hortando et monendo passim testatus est, satis con- 

 venire videtur. Putabimusne humanissimo doctori persuasum fuisse, omnem omnino 

 deprecationem pro iis, qui gravius peccassent , supervacaneam fore, neque fieri posse, 

 ut Deus xxp'^toyvuart}? eorum animos ita flecteret, ut in i-ectam viam redirent, atque ita 

 denuo in Ecclesiae gi-emium fraterno affectu benigne reciperentur? Quae quidem sunt 

 ejusmodi , nt nos impediant , quominus huic interpretationi nomen subscribamus. 



3°. Ad tertium genus interpretum illos refero, qni hac sententia, hriv xf^xprlx 5rp3? 



^xvxTov , defectionem a reli^ione Christiana designari contendant. Praeivit Origines 



iit-5 itimXxA'ti' 1. (} 



8 



C 1 ) Si enim in loco fiuangelii V. 24 soriljo esset de y'tta MomUi slve mx)rum proiitaU, tataqiiam fidei Jetu 

 Christo datae sequela , perperam dixisset Servator, i toi xo'}-" /"' axM/«» , '\x« th K^h niunot , xai «('; »f(Viir ci* ifx*" 

 T«i , i-wa. j««T«/3i,5iiK«> ix TiS 9«yiTow lit rii faiir. Dicturus tuin fuisse videtur, /<iTaj2i/Si(xt ■yaf k. t. h- 



D 



