COMMENTATIO de QUAESTIONE TIIEOLOGICA. 29. 



clesiam denuo receptos faisse; neque in Sacra Sciiplnva ullam mentionem invenimus 

 Christianorum, qui, postquam a vera reliyioiie Christiana defecerant, subitae mortis 

 -.-(oeaam subierint, vel poenam ejusmodi , tali peccato constitutam esse. Contra 

 aliunde constat, nounullos tres , imo viginti pluresque aunos vixisse , postquain 

 Trajani imaginem Deorumque simulacra jam essent venerati, Christoque maledixis- 

 seiit { 1 )• 



Multae aliae exstant loci Joannei interpretationes, quas om,nes enumerare.ac re-: 

 censere longum sit ac parum utile , cum lougius etiam a veritate decedere vi- 

 deantur. 



Romano-Catholici ad locum Joannis provocarunt, quo discrimen peccatorum mor- 

 talium ac venialium defendere conati sunt. Quid vero opus erat deprecatione , si 

 peccatum per se esse veniale, certo certius constaret? Certe universum illud dogma 

 i-epugnat doctrinae de vi meritorum Jesu Christi, quae tanta esse dicitur, ut omniumi 

 omnino peccatorum venia ab iis, qui in rectam redeunt viam, exspectari atque accipi 

 possit. 1 Joan. I, 7, 9. II, 2. 



Novatiani dim locum de peccato post baptlsmum intellexerunt , quo quls a poe- 

 nitentia penitus excludatur (2). Hanc vero sententiam indoli doQtrinae Christianae 

 repugnare, demonstrari facile poterat, si id nunc agcreraus. 



Recentioribus nonnullis Interpretibus probabile visum est , atrociora intelligi cri- 

 mina , quibus palx'atis, Christiani a magistratibus ad mortem condemnandi essent ( 5). 

 Noluisse putant Apostolum, ut quis pro illis apud magistratus intereederet , ne Chri- 

 stiani in suspicionem adducerentnr , talia crimina a Christianis parvi fieri. Nihil 

 vero in contexta oratione reperitur , quod huic sententiae faveat, et videtur potius 

 ejusmodi monitum ab Apostoli coftsilio abliorrere. Potius nihil non agere voluis- 

 se cehsendus est , ui officia caritatis , quoad ejus fieri posset , impleret , atque om- 

 nibus omni modo prodesset , ad ipsorum salutem , tam in praesenti , quam in fatu- 

 xa vita promovendam. Mittimus opinionem eorum , qui ateK<^Qv inteUiguut infidelem . 

 jam supra, ut spero satis superque refutatam. 



§. 4. Nostra sententia de sensii moniti Joannei^ 



Recensita oplnlonum varietate^ eo progressa est disputatio, ut nobis de vexatissi- 



B10>- 



( I ) Cf. C. Plinius Caecil. 11. in Episr. ad Trajanura. Epistol. Lib. Xr 



(2) cfr Augustinus in Libro: De vera et falsa poenitentia, 0pp. Tom, VI. p« 713 , 714- Antw. 1701. 

 Cs) Conff. RosenmuUer in scholiis, G, S. Jaspis, in Aiinotatione ad Versionem Latinam Bpiscolarum N. T, 

 £d. sccundae in lu 1» 



