J. J. 13 E J O N G H 



J 



Ventura, nondum ad resipiscentiam commoveri potuerit. Eodem verd Jure, assami posse 

 censeo fratrem, terrore perculsum , fractiim animo , vivido dolore affectum , aniraique an* 

 gore dilaceratum de judicio futuro, quod super eo habiturus estsumraus acsanctus Deus : 

 il'o igitur posito casu , moniti Joannei cum praeceptis alibi obviis , de ommbu« diligen- 

 dis homiuibus reconciliandi, superesse videtur difficultas. Verumanimadvertere liceatj 



1°. Apostolum non praecipere, ut talem hominem odio prosequerentur Ghristiani, 

 cui Deus, sive ad auctoritatem legum statutarum tuendam, sive ad religlonis divinitus 

 pfitefactae servandam dignitatem, tales , ac tantas poenas comminatus sit. Ejusmodi 

 enim contemtus valde injustus esset, atque inhumanus^ in multis omnes, q^uotquot 

 Ghristiani dicuntur, a recta saepe via aberrant, et quicunque stat, videat, ne cadat. 

 Tristia istorum fata alios absterreant , cum eadem vel similia immineant a recto trami- 

 te digressis Conff. Act. V, i5. i Cor. V, 32. Gal. VI, i» 



2°. Caritatis ofBciis satisfacere , nequaquam dici quis potest, qui eo sit animo in- 

 eonstanti et imbecilli , ut aures praebeat quibusvis desideriis , quae nefaria sunt exi- 

 stimanda: sicuti enim in amicitia primaria lex est sancienda, ut neque rogemus res 

 turpos , nee faclaiuus rogati ( i ) , sic etlam in caritatis officiis exsequendis, id inpri- 

 mis tenendum est , ut a fratribus lionesta petamus fratrumque eausa honesta faclamus, 



Suos ergo babet limites mandatum de intercessione., neque manat ea circumscrip- 

 tio ex mentis bumanae affectu , sed ex Dei , ut videtur consilio, et ipsa praecepti ratio* 

 ne. Divinis igitur ac sapientissimis consiHis resistere vel ea eontemnere v'ldotur, si ni» 

 hilominus, quis Deum precetur , ut eo mode peccantibus veniam det, et effectus aver- 

 lat, qtjos ex ipsa rei natura ejusmodi peccata post se trahant. c£ Marck. 1. c. 



Denique animadvertendum est, Joannem quidem menere, we/i) eKsh^ii ou heya I'vx epa* 

 T^fT^' « Pro isto peccato , non dico , ut quis Lnteixjedat , non opus cense© monere, 

 <( Deum precibus non adeundum esse, ut Djus ea mala, quae ex lege divinit.us statuta 

 « istud peccatorum genus neoessario conseqoantur, atque adeo mortem avertal.". Iq- 

 dicat ergo, ejus, qui hoc modo peccet, salutem vitamque terrestrem proi'sas esse 

 deperditam. Nequaquam inde concludi poterat, etiam de salute aeierna plane actum 

 esse. Morbo laborat «xitiali, acerbissimis corporis doloribus non luinus, quam con- 

 scientiae angoribus vexatur , neque ignorat se propter turpissima flagitia mortis ream 

 esse, gloriam Dei et Jesu Christi et sanctissimam Religiouis causam supplicium illii4 

 postulare , nullam omnino superesse spem , fore, ut sanitas ei restituatur. Similis 

 ejus conditio cogitari potest, ac malefici in career* inclusi ; judicis jam pronuntiata 

 sententia , mors certissima exspectanda «st. Quis vero tarn parum sit huuianus, imo 

 ab omni bumanitatis sensu destitutus, qui homini infelici, denegare ausit pii moni* 

 tpris et cojasolatoris alloquium, qui de rebus actis et instanti jam morte cum eo dis- 



C I ) Ck. de Amic. cap. i2. 



nn .11 ,i 



se- 



