RESPONStO AD QUAESTIONEM LITERA.RIAM. 5^ 



to constituamiM : in quo ita Tei'sabimur , lit eorum , quae ah ipso dispalala sunt , el- 

 ti-ema tantuin quasi puncla notemus» ■■-■.■ r, 



Primus igitur modus est, i '!rxp» rav ^uc^v e^xhXayyiV " KaS' ov Trxpx ry,v h»!pcpxv tuv 

 tuccv, oux^ al »i>7x} xTcb rav xuroiv u^iTTSixri (pxvTxcrixi. Quod duplici mjodo colligitiir, 

 primo,^ ix TV? Tf/;} t^? ysvhstg rav ^uxv hxCpopxg , secundo, la rir? '^xpx rxg (tws-t^- 

 <rsii Tuv ffMf/,lTcov ■xxpxXKX'yyi? ( i )• Nam y si varias amraaliura generationes consi- 

 deramus, probabile videtur, tx? •Kep\ tx? ysvhet? xvoiiOiornTxi; xx4 hxCpopxg i/^yxKxt; 

 voteiv dvTtvxSsIx? , t3 acruyxpxTOV kcu dmvxpfioiTTOv xx) fixxifisvov i/.slhv Cpipof^svx? ( 2 ). 

 Ad diflerentiam corporum quod attinet , id unicuique statim^ sub oculos cadat, necesse 

 est ex tam varie constitalis sensuum instrumentis varias oriri , at quam maxime dif- 

 ferentes , imo pugnantes pbantasias ( 5 )^ E quibus probabiliter efEci potest , cum 

 tanta sit animalium varietas , nos neque affii-mare posse, res tales esse^ quales nobis 

 ▼ideantur , neque nosti'as phantasias animalium phantasiis praeferre. 



Sed , quo magis intelligatur , hominum phantasiam animalium phantasiae non esse prae- 

 ferendam, accuratior utriusque comparatio instituenda est. E qua, si quidem Stoicos . 

 in ralione deflnienda sequamar , apparebit, canem v. c. non minus quatu hominem ^ 

 rationis , quin etiam, secundum Chrysippum, dialectices esse participem (4). 



Secundus modus est, txTri T^g ^ixipopx? tw;^ dvSpuTrav. Homines enim, turn quod 

 ad coi*pus, tum quod ad animum adtlnet, a se invicem differunt. Et corporum qui- 

 dem diversitas oritur ex bumorum vai'ietate , quae varias apud varios pbantasias ex-< 

 eltat. Delnde , quod alii aliis rebus gaudent ^ id magno argumento esse debet , iisdem 

 rebus alios aliter afEci. Ex hac cox'porum varletate sponte sequitur animorum dis- 

 crepantia , tvtto? yxp rli l<7ri t^y%>f? aufix. Neque amplius hac de re dubitabimus , si 

 infinitam illam Dogmatlcorum hx<pc>ivixy respexerimus. Cujus ^tx<paivix? animadverslo 

 xnagnam vim babet ad sttox^v inducendam. Nam aut omnibus , aut nonnuUls assen- 

 tiri debemus. Prius vero fieri non potest : nam omnium hominum , quae sit sen- 

 tentia, scire non possumus ; et, si omnibus assentimur , certe contraria statuemus 

 propter eorum dissensionem. Ut nonnuUis assentiamur, rursus fieri nequit propter 

 eamdem dissensionem; nam Platonicus Platoni , Epicureus Epicuro credendum es- 

 se dicet , et sic porro. Nullius igitur hominis phautasia alterius phantasiae est prac- 

 ferenda (5). 



Vi- 



C I ) Sext. Emplr^ I. 1. 40. (2) SextXmpir. 1. 1. 4r — 43. CsO Sext^Empir. 1. 1. 44-- 61. 



C 4 ) SexU Empir. 1. 1. 62 —78. 



( 5 ) Sext, Empir. 1. 1. 79 — 89. De hac quaestione , an bnita ratione sint praedita , cff. quos laudat Fairicius, ad 

 Sext. Empir. 1. 1. 63. not. G. Tractavit earn e recentioribus etiam Wyttenbachius v. CI. Institut. Metaphyt. pag. 

 146 sqq. Denique animadvertendum est, omnes- omnino Scepticos quam maxime operam dedisse, ut hoc probarent,, 

 nominatim Montaigne et Humlus, cf»5*««(i««l, 1. pag. 397. not. 327. 



T. 



