4$ J. II. H O L W E R D A 



Quidquid hnjusrei sit, id saltern constat, et ex aliis etiam veterum locis apparet (i V 

 A-icesilam , cum Zenone disputantem, \eri notam rejccisse. Igitur hie eodeni illi mo- 

 do ac Pjrrhoniis occurrebat : secundum hanc rationem nullam esse posse virtutem » 

 nullam in vita actionem. Hanc reprehensloncm ita eluebat Arcesilas , ut ts eu},o- 

 ycv s. Tiioivov , prohabile , adscisceret, idque sibi agendi regulam esse diceret : &>X 

 isTf/ iJi.trk TOtiTO fSf/ Ktx.) irep) tTi? tcu jS/eu ^js^ayu^yig ^tjvsTv, ^m cu %«/;)? xpimpiau -TrsCPu* 

 Kev i,7to^i^o7ixi , «<?)' ov XXI yj iu'^aiiiovix, , tout'' t<7Tt to rov (3!otj tsXo? , yiprti{/Jv>)v sxei Ty,v ttI' 

 CTiv, <pyi7tv b ' Apxs7'iXxsi , cTt e jrep) vxvrav 'iir^X'^v Kxuoviel Txq x'lpheig xx) (pvyxi kx\ 

 Koivui Txi rrpx^sig t.? suXoycf ( 2 ). Hoc igitur primum est vestigium alicujus doctrinae 

 vel systematis probahilitatia practicae , quod deinde a Carncade aliisque ad perfe- 

 ctiouem est adductum. 



Sequitur jam, ut ipsius disputandi et argumentandi rationem breviter delincamus. 

 Arcesilas formam disserendi revocavit Socraticam , i. e. suam ipse sententiam celabat , 

 aUorum sententiam eliciebat et refutabat (5). Zenoni , quocum ipsi res erat , non obtre- 

 ctavit, sed magnum prodidit veri studium ( 4 ). Ut Pyrrhonii, sic etiam Arcesilas ad 

 antiques illos , Anaxagoram, Empedoclem, alios, provocare solebat, ut ex laudatis Ci- 

 ceronis locis apparet. Disertus quoque banc in rem est locus Plutarcbi ad versus Colo- 

 tern (5). Illud majoris est momcuti, quod habet Diogenes Laertius Arcesilam scepti- 

 .€um ilium dubitandi modum, tov xtto t>J? ^ixCpuvixi, in Academiam intulisse : oJ- 

 tii iffTiv T?5 fihii? ^Axx'Sviiiixg xxrxp^xg Trpurof , sTricrxoiv tx? (X7rc0xTiig S/« tx? ivxv- 

 TiOTiiTX? TKii hoyuv ( 6 ). Cacterum ipsa argumenta , qnibus Arcesilas Zenonis xse* 

 Tx^ifjrnxitv CpxvTxa-lxv toUebat, non supersunt. Retulit tamen Sextus ejusmodi ipsius 

 disputationem , e qua intelligi potest, quamnam viam ingressus sit. Hanc non alie- 

 num videtur breyiter hie referre. Zeno igitur critex'ium facicbat t/iV KXTx\)]TTixiiv 

 (pxvTxtrleiv i. e, riiv df^^S^^ xx) oi» oiix »v ysvono ipfuSij'?' Huic phantasiae si assenli- 

 mur , habemus xxTx?i})\piv , comprehensionejn , quae medium quemdam locum tenet 

 inter eTni7T>imiv , scientiam ^ et "^o^xvy opinionem,. Ilia tantummodo in pei'f'ectum il- 

 ium Stoicum sapientem cadere potest, hujus stultus est particeps. Utraque ortum 

 babet ex xxrxXvi^Ei , quae et sapientis et stulti est (7). His ita sese opposuit Ar- 

 ceillas, ut diceret: nullam ejusmodi XizraA^j^p/v, scientiae et opinioni interjacentem, 



ex- 



CO Sexu Empir. adv. Math, VII, 150, seqq. Pint. adv. Colot, XXIV, p. 253. Ctc. Acad. Qjiaest.l, iii 

 II, 20, 24, 33, 34, caet. August, contra Acad. Ill, c 17. p. 454 c. 



C2) Sext. Empir. adv. Math. VII, 158. cf. Idem, P. H. I, 231. Ctc. Acad. Quaesti II, 33, 34, aliisque. 



C 3 3 Cf. Cic. de fin. II , i. de Orat. Ill , 18. Acad. 1 , 12. 



C4) Cic. Acad. Quaes t, I, la. II , C. cL tamen Numenius apnd Eusel, P. E. 14. p. 72^ C. et Dayleus , Diet. 

 art. Arcesilas not. E. 



Cg') Cap. 26, p. 256, seq. (fi) Dios, Laert. IV, 28, 



(.7 "i Sext. Empir. adv. Math, •Vll^i^i,ic,u Ci:. Acadil, 12. 



