HESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM. . af 



ttonem induxit, ad communera hpminum captum magis accommodatam. Hie igitnr 

 pi'aecipHC raoralem philosophise partem tractavit C^)* Quamvis dialccticae ampliO- 

 caiidae nullara eerie exiguam navayit operam , tamen disputationes suas ad dialecticam 

 rationem direxit ( 2). Hujus viri dissevendi ratio quodammodo fait Sceptica, frequen- 

 terque usurpabat illud ae nihil scire ( 5 ). In quo solita ipsius cernilur e'ipuvilx , ut 

 bene apnd Cicei'onem LucuUus mouuit (4\ Minime igitur is fiiit qui veri criterium 

 tolleret quamvis neque disertis verbis poneret, Hinc explicanduin esse videtur, quoii, 

 nusquam a Sexto in tola ilia de criterio .disputatione mcmoratur. 



• Idem dicendum est de germanis SoGi'atis discipulis, qui magistri rationem constan- 

 t€r tenuerunt, Xenophonte, Simraia, aliis. Illud animadversione dignissimum est, eir. 

 stitisse ipsorum libros, in quibus de veri judicio agere potuerunt. Sic Critonis li- 

 bri memorantur : Tlsp) tov fixOsTv , Uep) lov yvtcvxi^ et Ilfo) S7r!iTT}i!/,y;i; ^ tI to ewi7TX<T6»i (5), 

 Simonis coriarii , Hep) fV/o-TJ^/t**;^ , Hep) xpta-ia? , lisp) tou 'SixXBys<x&oi,i ( 6 ^. Simmies The- 

 banus inter alia etiam scripsit Usp) ^oyis-f^cZ et a,Xy,hlx^ C 7 )• 



Major locus debetur Euclidi Megareo a quo Mcgarici sunt dicti, qui postea vo- 

 cati sunt Eristici, deinde DiaJectici (8}. Hie ita a Socratis ratione deflexit ut E- 

 leaticos inprimis Parmenidem sequeretur. Diog. Lacrt. oJxc? , inquit , kx\ tx Uxpfievi^eix 

 f/teTsp^slpi^eTO (g^. Hinjc factum est ut veteres saepius Eleaticos et Megaricos confunde- 

 rent (10 }. Itaque et Aristocles eandem utrisque de veri judicio sententiam tribuit:, 

 nixvTX' ( non sensibus sed rationi esse credendura ) yxp tivx xpcTspov fih aevoi^xvi^? text 

 Xlxpiisvih^i; XXI Z^vav ax) MsKktco? eKeycv ' ujrepcv S' 01 Trip) J^ti^^'ptcovx xx) roug Meyxpi' 

 xavi; (.ii). Cicero qui, omnes qui sensuum auctoritatem negal>ant , ut Xenophanem, 

 Empedoclem , alios in Acatalepticorum numerum refert, his etiam addidit Megaricos: 

 habeo molesios vohis sed minutos , Stilponem DiodoruTu, Alexinum, c/uoriim sunt; 

 aculeata quaedam SopJiistnata : sic enim appellantur fallaces conclusiunculae [x2^, 



Eo- 



Cl) Xenoph. Memorah, I. cap. i. §. 11 seqq. ed. SchneiJ. aliisque locif. Sext. Empir, adv. Math, lib. VII. 



$. 7, to. Cic. in Bruto, 8. Tasc, III. c. 4. .V, 3, 4. 

 (2) Xenoph. Memorah, IV, 6, Arrian, Dissert. Epict. I. 17. lin. 12. Ed. Sckweig. 

 ' C 3 ) Apiid Xenophontem et Platonem singulis fere paginis. Cic. Acad, Qjtaest, I, 4. Plutarch. aJv, Coitt, 



C. 18. p. 246. Numenius apud Euseb, P. E. XIV. p. 728. B. G. -i:r«<iM ^t, 1 



X43 Acad. Qiiaist. II. 5. . . , . 



C 5 ) I>'og- Laert. II, 121. postrema verba- retuH ex Casaaboni emendatione. Suidas voce K^tmt* ^U"< .g>i 

 (6) Diog. Lai'ri. 11, 123. (7) Diog. Laert, II, 124. '•'■, 



(8) Diog. Laert. II, 106. ;'^* .3 .jcB t> • ( <j ) Idem ibid. , t ) 



( lo) Cic. Acad, quaest. lib. II, 42. quo loco adhibeatur Aristocles apud Eusei, P. E. XI, 510. C. ,«' ) 

 C lO Apud Euseh. P. E. XIV , 756. C. ■ > 



Si 1^) Acad, quaest. 11, 24. H. 1, illud tmmtos non«d universam Megaricorum reprehensionem perdnet, std ftA 



