ii J. H. H O L W E R D A, 



(«PX^ (TvtTTXirsug) ( i )• Ex Lis jam conjici licet qualis ipsius de rero ejus(|ue judicfo' 

 fuerit sententia, quam prodidit in libro , cui titulum fecit, 'A^s^Sstx (2). Sequebatur 

 nempe Heraclitum, et omnia fluere existimabat, sed praeterea addebaC: sensus nostros 

 ad banc se rerum miitatlohera ita accommodare, ut semper et in qiiibusvis tempoiibu* 

 cum iis convenirent. Itaque ^xvtuv xP^t^i'^" t inquit , //.hpov xvipuzo? , tmv fih cvtuv 

 u( IcTT/ 1 ruv 5^ iiM ovTicv , uf oiiK eTTiv. Haec fere fuit Protagorae ratio, qua orane om- 

 nifio veiri judicium tolli, manifeslum est. Nam secundum, earn, omnes opinioaes sunt 

 Terae , omnesque pbantasiae. Quo sequitur, veritatem non esse per se, sed ex iis'y 

 quae referuntur ad aliquid (twv irpi? ri) (3). Atque boc ipsum erat, quod Sceplict 

 pedibus , ut ajunt,. manibusque eviucere conabantur^ ut rerum fidem veritatemqufii 

 frangerent» 



Sequantm- Euthfdemus et Dionysodorus ,. fratres Thurif celebres Sopbistae , qui 

 Biaud pai'vam operam dialecticis dederunt studiis (4). Hos Sextus auctor est ,^ eandeiri 

 babuisse ac Protagoram sententiam, et omnia referri ad aliquid statuisse (5). Seel 

 Lac in re Sexto fidem non babendam esse verosimile est» Nam ipse hoe veiuti dubitani 

 i-elulit: TOiouTOt 5« yeyovivxt >,s<y ovt xi xx) at ^rsp) Eu$v^>][^jv x») Aiowiro^upov (6}. Prae- 

 lerea Plato, qui in eo, ut illis Sopbistis aetate proximus majorem quam Sextus babet 

 auctorilatem , Plato igitur in Cratjlo diserte Protagorae et Eutbydemo diversas sen- 

 tentias tribuit : illi quam recensuimus C7)r Eutbydemo banc*. 7rx(n vravrx ofiBiu; sivxt 

 Z(4.x xx) dil (8). Haec propter Sextum mbnul, aliter Euthydemi mentlonem non fe- 

 cissem.^ Nam ejusmodi fuit Sopbista ^ qui omnia defendenda vel refutanda arriperet^ 

 modo gloriam adipisceretur et lucrum. Quod turn ex modo laudato ipsius Sopbisma- 

 ie , turn ex alio: ttxvtx xx) xs) sxxttov sTrlfTxaSxt (9) : abunde cognosci potest. Mul- 

 t'am Ijac in re diffel't a Protagora qui magis philbsopham rationem sequebatur. 



SopListarum disputationes , licet quam maxime fuerint perniciosae, tamen pbilo-^^ 

 sophiae magno foerunt bono ,, cum Soctatem excitarent , qui optimam pbilophaudi M» 



tiO- 



( 1 ) Gf. Sext. Empt P. H I , ra. §.. 202 , 205, 



Ca) Cf. ^lato Theaet. |J. 161 C. tt)ique Scliol. Plato iWdi -p, 171. C. Cratyt. 3^6. tt-'"- '"''^ "]' 



C 3 ) Th Prof agorae sen teritia eXt-licanda sceuti sumus Sextum EmpMeuth P. II. I, 2j6— 'ii§. " 2^. S/a;*. VII. 

 59 — 64 collatis 369 — 388.. 'Platonem, (jui in Theactete tirimum I'rotagotae sententfam noii nfoJo propositit, Sed 

 etiam accurate dcfendft p. is'ii E-^i66. E, d^inde earn subtilissime refutavit p. 161— 1E6 E. Vfdendus (Jubque jfrh 

 ttocUs, qui et Protagorae senteniiam retulit, et Platonis contra eum disputationem excc'rpSit apud Euseiium P/1. 

 ilV. 7^. C. — 768 C. CF. dehique Diog. Lairt. X, 51. Cicefo Acad. II. 46. 



t*) Sexi. Empir. ady^ Math,. VIH, ij, De ipsorum rubns cf. Pldtb Eulhyd, p. 371. E. 



•^55 ;frfy. /«rB<A. Vn, ^,-64, Cd:)i. 1. 



Cr) Cralyl. p. 385.E.. C^i Cratyl. p. $8iS. DU 

 ^> ^4*0 »n £«fA/</., p. 494 E., $eqst. ' ' 



