RESPONSIO AD QUAES TIONEM LITER ARIAM. i5 



omnino crlterlum veri sustulisset ( i ) s quae tanien ratio recte displicuisse videtur, et 

 ijisi Sexto et DIogeni Laertio: (JJjjir; Is "Lanlav Tpurov aursv {s,S'jo<pxv^v) s'ittsiv ctKXTxXytir- 

 rx ilvxi Tx TTxvrx, jr^^xr^iisvoi; (2). Quae verba quavis alia virtute commeudantur , 

 quam perspicuitate: nam duplici modo accipi possuul: si illud jrA^xytiJjMfvc? refer tur 

 ad 7rfxT:v, sensus erit : Sotion errat , cum dicit Xenoplianem auctorcm fuisse xkxtx- - 

 },^^ixi> Sin ad xxxTxK^T^rx , turn Diogenem negantem habemus, Xenophanem incom- 

 prehensibilitatem rerum docuisse : quae posterior ratio mihi, cum Menagio (5) et Bay- 

 leo (4) pi-acferenda videtur. Cum Sotione facit Origenes : euro; ( Xenopbanes ) l^pjj 

 vixTO? K'AXTxM'-l'ixv slvxt TTixvTuv ( 5 ). Gicero : Parmenides , Xenojjhanes minus bonis 

 q-iamquam versibus , sed its tamen versibus , increpant arrogantiam eoruTn, qui 

 cum sciri nihil possit , audeant se scire dicere ( 6 ). 



Cum Xenophane conjungamus Xeniadem Corinthium , qui vel ante Democritum 

 vel cum Democrito visit, fuitque adeo diversus a Xeiiiade illo , qui Diogenem emis- 

 jc dicltnr ( 7 ). Non autem ad Eleaticorum sectam pertinuit , nee tacentibus antiquis 

 ad qnam pertinuerit sectam definire possumus. Sed ejus sententiam de criterio non 

 ita multum a Xenopbanis diversam fuisse auctor est Sextus. tvvxiist, inquit , t?$ u\i- 

 tS; sxsTXt Tc3 ^£vo(phii aTx7sa}i; (8). Voluit enim TrxvT ihxt i^fu5i?» y.x) ttxjxv Cpxv- 

 Txrtxv xx) ^o^xv ^euSsirCxt , xx) ix tcv imi cvro? ttxv ri •yiyvi;/,ivov ylyvsvSxt xx) tU to /jiM 

 ?!/ Ttxv TO (pSsipofisvov cpCslps<T$xt ( Q )• Illud autcm (ji//i 2v, ut recte monuit Fabricius (10) , 

 non premendum est, sed Ita intelligendum , ut aliquid incipiat esse res. quae antea 

 non fuerat. v. c. ex ligno fieri pomum, et rursus ex pomo sanguis vel terra. Igitur 

 Xeniades statuebat, res in perpetua esse mutatione et eatenus ad Ileracliti senten- 

 tiam accedebat , a Xenopbanis reccdebat , qui ut vidimus omnia immutabilia esse 

 volebat : in sententia de veri judicio cum eo conveniebat, si quidem eos sequamur, 

 qui Xenopbanem omnc crjterium toUere affirmant (11). Haec Sextus, e quodam De- 

 mocriti libro bausisse se proCtetur ( 1 ) : quo condrmari quodammodo potest , quod 

 de Xeniadis aetnte supra posdmus. '" '^"^'"^-/" ' ,r^^s mi v.;>k,^»s l.. 



Xenopbanis discipulus fuit Parmenides. IIujus viri opei'a pbilosopbia mirum quan- 

 tum 



( I ) Scx(. eav. Math. Vn , 49 — 52. cf. P. H. 11, 12. Xi^iti ' 



(2) Dtog.\X,i.o. (3) Ad Diogenis \. \. ' 



( 4 ) Diction, art. yencpham not. E initio. ( 5 ) <j(M»-e<foi//«. c. 14. 



( 6 ) Academ. Qiiaest. II. 33. 



(7) Cf. iUnagiiis ad Diog. VI, 274. Fabricius cd Sext. V.\\. II, 28. not. A. 



C8) Adv. Math. VIT, 53. (9) Sext. adv. Math. VII, 53 — 55, 338, 389. VIII. 5. 



. tio) Ad Sext. adv. Math. VII, 53. not. E. 



( II ) Hincce diSerentiam Xeniadem inter et Xenoplianem attigit jam Piciis Miranduhnus in Exam, vaitit, 

 Joctr. gentium, II. c. 3. p. Z26. optime explicavit Krugitis, Gesch, der P/iil, alter Zeit p. 12. §. nol. a. 



( I ) Sext, adv. Math. VII. J. 1. Xeniades, «u jmj A»/48x.nof iui/*tinm. ibiquc Fabricius iiou D. 



