RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM. 69 



corum, qui cOntrarlum statiiunt, affirmatio aeque est pvoba])ilis : demonstratione usus 

 nihil pi'oCciet ; nam ut dijudicemus demonstrationem , silne vera, nee no, opus est 

 Criterio , dc quo convenit ; ejusmodi autem criterlum non habemus sed quaeri- 

 tnus (1). Dcinde , si qais dicit, hominem esse rerum judicem, judicio usus hoc 

 affirniat, nam «xpiTcog affirmanti fidem non habemus. llogamus igitur , a quo ita ju- 

 dicatum sit, hon;inem esse critci'ium. Minima ab homine, sic enim in petitionem 

 principii incidimus ; neque ab alio animali , nam si illud animal hoc fecerit sine ju- 

 dicio, rursus rogamus, a quo ita )udlcatum sit. Et si quidera ab animali ipso, eadem 

 manet absurditas et rursus habemus petitionem principii; neque ab homine, nam hoc 

 Tetat i h(x,K>-)^}\Oi; rpowog j neque ab alio quodam praeter haec , nam turn rursus postula- 

 Limus crileriiim a quo, et sic a)? ccTTCtpov (2). Praeterea, qui hominem rerum esse judi- 

 cem Yolunt Dogmatici, se ipsos veri judices constituunt : at quanta est iuter eos pro 

 diversa, quam sequuntur , secta sentenlianina discrepantia : igitur alio nobis opus erit 

 criterio, quohancce discrepantiam discernaraus , et optimam sentenliam eligamus. Hocce 

 autem criterium vel dissentiet ab omnibus illis inter se dissidentibus, vel uni tantum 

 assentictur. Prius si locum habet , et ipsum hoc criterium pars fit rij? ^ix^covixg', quo 

 fiicto , non esse potest criterium, quippe ipsum criterio indigens:sin vero unam senten. 

 tiam probat, a reliquis dissidet , probat earn sentenliam , quae est una dissideutium , et 

 probalione indiget, Igitur quandoquidem consentiens cunv ipso criterio divei'sum ab- 

 eo non est, et ipsum indigebit dijudicatioue j quo faeto, criterium esse nou pate- 

 nt (5). Porro, si aliquem Dogmaticum veritatis judicem essedicirauSy hoc dicimus 

 i-BSpicientes aut ad ipsius aetatem, aut ad laborem, quem in quaercndo Vero posuity 

 aut ad ipsius ingenium , aut ad multitudinem eorum , qui cum ipso Gonsenliunt: at- 

 qui cum aliquem veritatis judieem esse statuimus, ad nullum horum animum ad- 

 Tertere oportet : ergo errat qui alicai phiiosophorum veri judicium Iribuit (4). As- 

 sumtio ita probatur : a. Nou attendeudum est ad aetatem; nam plures Dogmatico- 

 rum turn, cum sibi veritatis judicium ipsi tribuerent, fuerunt eadem aetate (cV-V" 

 },txe^) ; sic Plato, Democritus, Epicurus et Zeno , cum jam seniores cssent verum 

 se invenisse jactarunt; cum igitur omnes eadem fuerint aetate , non est, cur alterum 

 alteri propter aetatem praeferamus. Deindc , seniores in univci'sum minus suat inge" , 

 niosi et aculi quam juvenes, ideoque ad omnem philosophiam minus apti , ut ani- 

 madverlit etiam Asclepiades, celeber ille medicus. Quod autem multitudo senes ju- 

 ■veiiibus praefert, id iude cxplicandum est, quod experien tiam confundant cum in— 



(i ) Sext. Emph. P. 11. II. 34, 35. ady. Math. VII, 314— 3l<f. Est autem liaecce srgumentandi Mtio Scepti- 

 cs valde frecpiens. Exesipla e Sexto coUcgir Eabdcius ad V. 11. 11, 115. not. S. 



(2) Sext. Empir. P. H. II, 35, 36. fj) Scxt, Bmpir. adv. Math. VII, 317 — 330, 



C4) Scxt. Empir. 1. 1. 321. 



15 



