RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARI\M. 71 



cnmJemque Ijabent s'lg }<roT>iTx irspthrxvTXi t^ tovvxvtIov XTro^xtvof^c-vcp , h. e. non p!tr» 

 rium, sed uul.is babent auctoi'itatem , ideoque iis omnibus par est unus, qui contra- 

 dicit. Nam ut unus contradicens unam sequitur ^ixSeaiv , sic illi plures etiam unam 

 tantummodo sequi possunt ( 1 )• 



Aliud ai-gumentum sequitur hoc. Qui jactat se esse veri I'egulam , id tantum dicit 

 quod sibi \idetu"r: quivis autem alius pbilosophorum id dicit, quod sibi vldetur, et 

 contiarium iis , quae alter protulit. Igitur hac in re sumus omnes pares. Et si 

 primus fide dignus est, erit et secundus , erit tertius, erit quartus , erunt reliqui 

 oinues, qui quod sibi videtur dicunt. Non igitur -oportet alterum alteri praeferre, 

 et uni prae ceteris veri tribuere judicium ( 2 ). 



Deinde, is qui se criterium esse ipse dicit, aut nuda aflii'matione, aut alio usus 

 criterio hoc facit. Priori casu, nulla fide dignus est; sin alio cwterio utitur, evertit 

 se ipse. Nam liocce criterio cum eo aut consentit, aut dissentit. Si dissentit non 

 erit fide dignum , quouiam disse»tit ab eo , qui se ipse existimat esse regulam veri- 

 tatls ; sin consentit, indigebit alio rursus criterio, nam qui dixit, se esse veri regu- 

 lam non erat fide dignus, igitur neque criterium quod cum illo conspirat. Quam 

 ob rem nullus pbilosophorum veri falsique regula dici potest (5). 



Porro , qui afBrmat se esse veri judicem, aut nuda allirmatione aut demonstra- 

 tione utitur. Et nuda quidem afllrmatione usus, fidem non habet, ut saeplus moniii- 

 mus ; si demonstratione , ostendendum est, hancce demonstrationem esse sanam et 

 rectam ; quod rursus fit aut nuda affirmatione , aut alia demonstratione , et sic in in- 

 finitum (4). 



Turn, qui verum se Judicare profitetur, is criterium habeat, necesse est, quo judi- 

 cet. Ilocce autem criterium, aut sine judicio assumitur , aut cum judicio : si sine 

 judicio, non erit fide dignum; sin cum judicio, iterum id, quo illud judicium est 

 institutum, aut sine judicio assumtum est, aut cum judicio; si sine judicio, fide non 

 dignum erit, si cum judicio, iterum indigebit alio judicio, quo ipsum judicetur, et 

 sic in infinitum ( 5 ). 



Denique critei-ium, de quo dubitatur, opus habet demonstratione; seddemOnstratio, 

 cum et vera et falsa esse possit , indlget criterio , quod ei fidem facial. Et sic in 

 itxWi^^ov incidimus modum, criterio demonstrationem, demonstratione criterium ex- 

 spectante. 



fiisce omnibas efHcl volebant Sceptic! , nullum exstare criterium a quo, quo sub- 



la- 



C I ) S.ext. Empir. aiv. Math. VII, 328 — 335, cf. VIII, 53. P. H. II, 43 — 46' 



C 2 ) Sext. Empir. adv. Math. VII, 23<J. 



(3) Sext. Empir. 1.1. 337—338, 



C 4;) Sext. Empir, 1. 1. 339. (5 ) Scxtt Empir. 1. 1, 3404 



