8i J. H. H O L W E R D A 



Visum hominis colorem non comprehendere posse, intelligetur , si ad Yarlas infini- 

 tasque mutationcs attenderimus , quas liominis color secundum Sipxg, ivspystxv , (Pucreii;, 

 iihixlag , Trspta-TxiTiti; , vSaou?, Ciyleixv, virvov, fyptiyopa-tv, caet. subire solet. Quae autem 

 sic mutantur , mutari quidem scimus, qualia revera sint, ignoramus. Si autem visas 

 hominis colorem percipere non potest , nee alium quemvis colorem percipiet. Eadem 

 est ratio de reliquis , quae visu comprehendenda videri diximus ( i ). 



Deinde Academici ut phantasiam a phantasia internosci non posse ostenderent, ute" 

 bantur sorite. Cujus finem optime sic descripsit Cicero: rerum natura nulla no- 

 bis dedit cognitionem finium , ut nulla in re statuere poasimus , quatenus : nee 

 hoc in acervo tritici solum, unde nomen est, sed ulla omnino in re, minutatim 

 interrogati s dives, pauper: clarus , obscurus sit: multa, pauca: magna, parca: 

 longia , brecia : lata , angusta : quanta aut addito aut dem,to certum, quod respon- 

 deam,us non hdbemus (2). lUius autem soritis, quo Academici Stoicos premebant , 

 exemplum hoc est: Si tale visum, objectum est a Deo dormienti, ut probabile sit, 

 cur etiam. non ut valde verosimile ? cur deinde non ut difflciliter a vero inter- 

 noscatur ? deinde ut ne internoscatur quidem ? prostremo , ut nihil inter Jioc et 

 illud intersit (5)2 Stoici, quo hoc solverent, non inveniebant, et captiosum esse il- 

 lud interrogandi genus dicebant. Praeterea volebant, In sorite primam concessam pro- 

 positionem esse CpxvTXs'ixv kxtxMi^tixiiv ' reliquae sunt cpxvrxcrixi xxxTx^tiTTCi. Cum 

 igitur prima «x«r«A>j5rT0$ (pxvrxtrlx nullo fere intervallo ab ilia KXTXX\i7rrtK^ distincta 

 sit, ita facile fieri posset, ut sapiens, vicinitate deceptus , imprudens ejusmodi cixx- 

 •rx>,viirTCj) (pxvTXirltji assensum praeberet. Hanc reprehensionem ita effugere conatus 

 est Chrysippus .• ew) tou (rapehon Ttn iix^xT))? xxTxMjTTTtxiig Cpxurxalxg t^ TrpuT^ xkx- 

 TX^.^TTTCj) TTxpxKstfiivt]? Kx) ^u^opliTTOu (r;^fSJi/ {>7rxpxou<y*i9 f (pxirh 01 TTep) Xpv(7i7r7rov , on icp' 

 &v fiiv ^xvTX7ixv ikiyyj t<? oyra? hri iixCpopx^ (7T>i<T£TXi (TO^ii xx) ^(ruxxTei, ^0' Sv 51 

 wAf/a TrpogTrixrei , Jt) Tavrav irvyxxTxSiiirsTXi rg irip^ ug uMOsI ( 4 ). Carneades eum irri- 

 sione urgebat : per m,e vel stertat licet, non m,odo quiescat , sed quid projicit ? Se- 

 quitur enim, qui ilium ex somno excitet , et eodem modo interroget : Quo in nu- 

 mero conlicuisti , si ad eum numerum unum addidero , multane erunt? Progre- 

 diere rursus , quoad videbitur. Quid plura ? Hoc enim fateris , neque ultimum 

 te paucorum neque primum multorum respondere posse, Cujus generis error, ita 

 manel , ut non videam , quo non possit accedere ( 5 ). Alio modo Pyrrhonii 



Chry- 



(.t") Sext. Entplr. adv. Math.Vll, 411 — 415. Hue pertinent illae quaestiones de rmo inflexo, et cotle colum- 

 bae, et quae praeterea sunt in Scepticorum dubitandi modis. Conferri quoque debet Cic. /lead. Quaest,U, 25,2fi« 

 (2) Cic. Acad, Qjiaest. II, 19. Cs) Ue™ 'bid. Cap. 16. 



( 4 ) Sext. Empir. adv. Math. VII, 41. P. H. 11, 253. Cic. Acad, 1. 1. cap. 19. 

 C 5 ) Cic, Acad. Quaest. II , 29, 



