RESPONSrO AD QUAESTIONEM LITERARIAM. S3 



Chxysippum refutare studebant. Nam hie in sorite semper primam prOpOsitionem 

 concedebat , in reliquis tantum quiescebat. Igitur illi ostendebant, nihil istam quie- 

 tem illam juvare, quia quae «x«T«A»jTro? <pxvTX(rlx longissime a KXTxX*jVTmi{i distare 

 videtur , revera cum ea conjuncta est; ut nihilominus metuendum sit, ne sapiens 

 vicinitate decipiatur, et imprudens (pxvTXJt^ axa;T«A^?rTqj assentiatur (i). Rem se- 

 quent! exemplo declarat Sextus. Ponatur comprehendens phantasia : quinqnaginta 

 sunt pauca ; et altera non comprehendens, decern milUa sunt pauca. QHOniam 

 autem a non comprehendeute , decern millia sunt pauca, longe distare et separata 

 esse videtur altera comprehendens , quinquaginta sunt pauca ; non dubitabit sa- 

 piens propter illud tam magnum intervallum , quin huic quidem , quinquaginta sunt 

 pauca, quippe comprehendenti phantasiae, assentiatnr; illi autem, decern millia sunt 

 pauca , utpote non comprehendenti , assensionem negabit. Atqui si huic , decern millia 

 •faucet sunt , non assentietur, quia magno intervallo sejuncta est ab ilia, quinquaginta 

 sunt pauca; manifestum est, eum etiam assensum praebiturum esse isti, quinqua^ 

 ginta et unum. sunt pauca , quia haec nullo intervallo ab ilia comprehendente , quin" 

 quaginta sunt pauca , distat. Atqui , ut vidimus , in sorite ea , quae -prima sequitur il- 

 iam ultimam KXTX^^tiTrTixijv (pxvTxa-lxv, est dxxTx\i]7rT0{. Igitur in nostro exemplo, quin- 

 quaginta et unum pauca sunt, erit prima ilia &y,xrxXvi'itroii 0xvtx<tIx. Huic, ut vidi- 

 mus, assentietur sapiens. Si huic assentietur nullo intervallo ab ea , quinquaginta pauca 

 sunt, distinctae; quidni et alteri xKXTXXT^Trrcfi , decern Tnillia pauca sunt , assentietviT "i 

 Nam quaevis phantasia non comprehendens cuivis non comprehendenti par est. Itaque 

 si ilia non comprehendens , decern millia pauca sunt , par est alteri non comprehen- 

 ti, quinquaginta et unum pauca sunt; haec autem nullo intervallo distat ab ea com- 

 prehente , quinquaginta sunt pauca; sequitur, etiam illam non comprehendentem , 

 decern, millia sunt pauca , facile confundi posse cum ilia comprehendenti , quinqua- 

 ginta sunt pauca (2). Neque negare possunt, incomprehendentes phantasias esse pa- 

 res , et dicere , aliam magis , aliam minus esse incomprehendentem. Nam , ut homo 

 ab homine, quatenus homo est, non differ t , sic neque phantasia non comprehen- 

 dens a non comprehendente diversam esse potest. Quod ipsi Stoici senserunt, ut 

 apparet ex illo ipsorum paradoxo : on hx rx dfixpriifiXTX ( 3 )• Sed , sit alia phantasia 

 magis incomprehendens , alia minus ; nihil proficiunt. Assentiatur sapiens licet minus 

 comprehendenti, at semper non comprehendenti assentietur. Quod absurdumj nam ne 

 minimus quidem error in eum cadere potest ( 4 ). 



Vi- 



(1) Sext. Empir. adv. Math, Vll, 417. d. Staudlln, 1.1. ]?,ZiB, not, ayo. 

 C4) Sext, Emplr. adv. Math. VII, 418 --421. 



C 3 ) De hoc paradoxo cf. Cic. Farad. III. Acad. Quaest. II , 43. I)e fin. IV, 27. 

 C 4 ) Sext. Empir. adv. Math. Vil, 42a , 423. cf. ejusdem libri 432. P. H. II , 83. 



La ■' '■■■■■. '■ . 



