RESPONSTO At) QUAESTIONEM LITERARIAM. - 85 



teriam quaerimus , quo dijudiceraus , quid revera existet, quid non existet; sic etiam , 

 cum pliantasiae difFerant, quaenmus criterium , quo illas judicemus , utrum compre- 

 hendendi vim habeant, nee ne. Quamobrem si phantasia earn habeat vim, ut se ipsa 

 diiudicet, quidni et id, quod sub phantasiam cadit, se ipsum fide dignum facere 

 potent, licet in maxima sit S/as^wv/f? Sed si volunt, hoc quatenus est hdcpmov , in- 

 digere criterio, turn €tiam phantasia indigebit criterio, ut palam fiat, aa revera com- 

 prehendendi vim habeat (t). 



Denique solus perfectus sapiens , secundum Stoicorum doctrinam , verum cernere po- 

 test: talis autem sapiens, ut ipsi fatentur, numquam invenitur : quo sequitur, verum 

 etiam numquam inventum iri. Praeterea, si numquam sapiens invenitur, omnes sunt 

 stulti. Igitur etiam Zeno, Cleanthes , Chrysippus, alii sunt stulti, Gui consentaneum , 

 nee hos verum invenire potuisse, quin etiam illud ipsum, oti b (pavKoq ■xxvt' dyvoeT (2), 

 ignorasse ( 3 ). 



Academici , ut vidimus, tv)1/ Tiixnv (pxvTXirlxy admittebant, turn ut vitae, instituen- 

 dae regulam , turn quodammodo etiam ut vei'i falsique notam. Utroque nomine ab 

 iis Pyi'rhonii differebant , qui de veri criterio nihil omnino statuere se dicebant , et 

 ad vitam regendam , non aliquam probabilem phantasiam , sed to ipxivofisvov asisumebant, 

 Itaque breviter etiam videamus argumenta , quibus Academicos refutabant, iVjirH) rf. i 



Primum t^v "^iSxvijv 0xvtxjIxv , vitae regendae esse regulam , absurdum est ; nullus 

 enim ejusmodi phantasiarum ad vitam recte agendam usus est. Nam singulae obser- 

 vatione diuturna indigent, secundum quam alia simpliciter Tri&xvvt, alia etiam ^la^a- 

 "^suii&vvi et t»7rspiiT7rx7T0i dicatur. Deinde ^ TTiSxvh (pxvrx^ix non esse potest veri crite- 

 rium. Nam ad verum dijudicandum, non simplex probabilis phantasia sufEcit; multo 

 magis oportet earn esse ^ts^a^svfiiviiv ^ ne, cum singulae res kxtx rpoTov osyri?? conside- 

 rantur, in suspicionem veniamus, aliquid eorum, quae rite examinari debuerant, a no- 

 bis omissum esse. Nam tum demum , cum probabilis phantasia rite examinata , S/5- 

 ^u^iViAevvi , eoque ccTspirTrxaTO? facta est , verum per earn cognosci potest ( 4 ). Prae- 

 terea quae argumenta ab Academicis contra Stoicos sunt allata, ea in eos ipsos conver- 

 tere licet. Ut enim ^ KXTxXvnrTtyM CpxvTXirlx criterium esse non potest , propterea quod 

 sunt multae falsae phantasiae , quae ab ipsa internosci nequeunt ; sic etiam probabili 

 pliantasiae, licet earn per partes esaminemus , multa falsa adjacent, quibus decipl 

 possumus (5). > 



Quem- 



;-f z X ;*:, >■■ . ii*Ji. . i,>i/i iw^i V I 



C I ) Sext. Empir. adv. Math. VII, 430—332; 



C 2 ) De hocce placito cf. Cic. Parad. IV. 



(3) Sext. Empir. adv. Math. VII, 432 — 435, . . ,- 



C 4 ) Sfxt, Empir, adv. MatK VII, 435 —437. C 5 ) "S^*'* £«?«»■• i^iV' Math. 438< 



L5. .■.,-,;, .„.,. 



r t V 



