86 J. H. HOLWERDA. 



Qiiemadmodum Pyi'rhonii Academicorum probabilem phantaslam eyertere cona- 

 bantur, sic contra Academici et alii pbilosophi Pyrrhoniorum (pxivo/ievov rejiciebant. 

 Uaum, quo hoc faciehant, argumentum una cum Pyrrhoniorum defensione servatum est 

 apiid Diogenem Laerlium, quod non alienum erit hoc loco adscripsisse : Trpo? toZto t3 

 'xpiTiipiov Tuv (pxtvofisvuv 01 AoyfiXTtxol 0x(riv , on , ore xiri tuv xutuv ^ix^opo) "TcpoqwhTovct 

 (J)xvTxirlxt uf &'!ti TTvpyov 8 (TTpcyyuXoD jj rsTpxyuvou , b ZxeTTiKog , el ou'SeTipxv TrpoxptveT , 

 UTrpxxTyicrst ' il 5f t^ hipiji xaraxflAeu^Jjirf ; , oi/xiti to hoaSsvig , (px(7)v , roTg <pxtvo(iivoif xtto- 

 Scliirsi. Tips? odi 01 'ZxstttixoI <px(Tiv , on , Sre Trpogmz'TOv^iv a^^o7»i <pxvTX7ixt , exxripxg ipou' 

 ' ftsy ^xlvecrSxi , xx) iix tovto tcc ^xtvifisvx riUjxt , Sti (pxlvsTXi ( i )• 



Cum igitur sit nullum criterium a quo , neque per quod , neque secundum quodi 

 sequitur, nullum esse criterium. 



Sed nondum in his aequiescebant Dogmalici , sed Scepticorum argumeuta contra eos 

 ipsos convertere studebant. Quomodo, inquiunt, Scepticus demonstrat, non esse veri 

 criterium? Nam hoc dicit, aut sine judicio aut criterio usus. Et vero si sine judi- 

 cio , fide dignus non erit ; sin criterio utetur , vepiTpxityi^iTXi. Nam cum negat crite- 

 rium dari , fatetur , se ad hoc probandum criterio uti ( 2 ). Deinde est haec Scepticis 

 frequens, ut yidimus, argumentandi ratio, ut primum dicant, si aliquid est criterium, 

 aut dijudicatum est, aut non dijudicatum ; deinde aut txTcrumv s'lg »7rcipov , aut absurde 

 criterium statui, colligant. Hanc igitur rationem ita sibi evertere visi sunt Dogmatici, 

 ut dicerent , fieri poss3, ut aliquod critertum et aliud quid et se ipsum dijudicet. Sic 

 V. c. id quod rectum est et se ipsum rectum esse probat et alia: sic lux et se ipsa ma- 

 nifestat et alia. Igitur critei-ium et aliorum et sui ipsius criterium esse potest ( 3 ). 



Istis ita occurri potest, morem esse Scepticorum ea , quae communiter creduntur, 

 non defendere, sed in talibus eos contentos esse communi anticipatione, tamquam suf- 

 .ficienti probalioue. Contra ea, quae incredibilia videntur , defendunt, et singulis eorum 

 addere ejusmodi conantur mon*3nta, quibus eamdem fidem acquirunt atque ea, quae 

 creduntur; sic etiam in praesenti quaestione non id agunt, ut exposiiis argumentis cri- 

 terium toUant , sed ut ostendant, aeque probabile esse hoc, non esse criterium, at- 

 que illud, esse criterium (4). Deinde si omne veri criterium tollere \ideantur Sceptic!, 

 ■verum est , eos ad hoc probandum non quavis obvia phantasia , tamquam ci-iterio uti 

 posse. Sed hoc non faciunt. Utuntur quavis obvia phantasia tantum eatenus, quatenus per 

 eam rationes coUigunt probabiles , quibus efficiatur , nullum esse veri criterium. Neque 

 hoc cum assensione faciunt , sed ut tuB(7Ssveixv inducant. Nam illae rationes , quibus aliquid 

 veri criterium ponitur, aeque iis videntur probabiles (5). Quod autem lertio loco di- 



ce- 



(i5 Oleg. LaSrt. IX, 107. Taj Sexi. 'Empir. adv. Math. VII, 440. 



(3) Sext. Empir, adv. Math. VII, 441, 442. " (4) Sext. 'Empir, adv. Math. VII, 443» 



C 5 ) Sext, Empir, adv. Math. VII , 444. 



