RESPONSIO AD QUAESTIONEM LITERARIAM. u 



^v^aerxi >j o^n; iixxpiveiv rxi T«px (itxjih ustx^oXx? , kxIttsp vplg rhv 0tj(Tiv uvoKitiM- 

 vxg (i). Eodem perlinet notissimum illud pai'adoxon: nivem sibi albam non videri, 

 quia sciret aquam nigram esse , unde ilia concreta esset ( 2 ). Quod non ex ani- 

 mi sententia eum dixisse putcm , sed ut festive sensus reprelienderet : nam Cicero 

 1. 1. Academ. 25. diserte testatur : eiim non fuisse sophislam, [sic enim appellan- ' 

 iur ii , qui ostentationis aut quaestus causa philosophantur) sed Tnaxijna et gra- 

 vitatis et ingenii gloria virum. — Ceterum xoivaq tov >.oyov «$>; xpinipicv sivxt (3). 



Hand minori, quara Physici illi, sapientiae laude et opinione Horuernnt Italici si" ■ 

 ve Pythagorei. Nee tamen melius de mentis humanae facultatibus investigandis me- 

 ruisse censendi sunt. Nam quantum quidem de iis nobis innotuit, constat eos nul- 

 1am Dialecticae operam dedisse (4). De criterio igitur veri non cogitarunt, nedum 

 ut volult Huetius (5), Sceptice dubitarunt : sed viribus suis, quas nondura expert! 

 erant, nixi ad rerum investigationem sese dederunt. Hoc de antiqiiissimis Pjthago- 

 reis dictum sit. Sed qui non modo Pythagoreorum disciplinam , sed omnem philo- 

 sophiam , quam maxime auxit et inventis suis illustravit , fuit Empedocles : quae 

 causa fuit, cur nonnulli a Pytliagorae eum scbola separarent, et in philosophiae 

 historia peculiarem illi locum tribuerent (6). Quorum rationem non est cur se- 

 quamur. Videamus potius quid de vero judicando slatucrit. Et vero alii aliter jp- 

 *ius sententiam explicarunt : cam rationem ut simpliciorem probavit Sextus ( 7 ) , 

 qua sex criteria induxisse dicitur. Vult igitur Empedocles duas esse causas re- 

 rum efficicntes, cJ);A('«v et vuxoc. Materiam quadruplicem fecit, terram , aquam, ae- 

 rem, ignem (8). Cum aulem similia similibus cognoscantur, quae etiam .-commu- ' 

 nis fuit Physicorum sententia, sequitur et sex ilia elementa totidcm esse criteria. En 



ipsa Empedoclis verba: i«l .^rfnafw r^aw >," 



yxtif 



C I ) Sext. Emp. 1. 1, §. go. 



C 2 ) Cf. Cictro /lead. Quacst. II , 34. Cf. etiatn c. 23. — Sext. Emfir. P. If. T. 33. 



Ci') Sext. adv. Math, VII, 92. — Ita fere explicanda videtur Anaxagorae sententia. Cf. Melnert, Grundriss 

 ier Welfweishelt pag. 46. idem, Geschichte der WissenscUaften in Or. u. R. I. 682 scqq. Quod autcin Buhlius 

 ill comm, de veteriim fliilos. Gr, ante Jristotelem in arte log.conaminic/us. In commeutat. Soc, Goett, vol. XI. p. 241. 

 affirmat, Anaxagoram statuisse res tales esse, quale: unicuiqtie videatitur , id, auctore Aristotele , traditum Sle- 

 taphysic. III. 4. cum reliquis Anaxagorae placitis conciliavit Stdiidlinus, Geschichte and Geist des Scepticismus I. 

 p. 199. C 4 ) Hoc satis , opinor , osteudit Buhlius comm. laud. p. 236. 237, 



C 5 ) Trait4 de la foihlesse etc. Livr. T. cA. 14. p. 100. 



C 6 ) Cf. Knig , Geschichte der Philosophic alter Zeit , vornehmlich ur.ter Gr. u. R. p. t88. not. n. 



C 7 ) jidy. Math, VII , 115 — 121. 



C8 5 Praetcr laudatum Scxti locum cf. ejusdcra adv. Math, IX, 10. X, 317. ubi leguntur etiam Empedoclis frig- 

 incnta. — /"/w/arcA. in Stromat. ap. Eusehium P. E. 1 , 24 , C. Pseudo-Plutarchus dc ptacills Ph'losoph.l c. j. 

 p. 234. Diog. Lairt. VIII, 76. Origenes ir <^iXo«4>«//<ini( c. 3. edit. /. C. W-'i///. llani^. a. 1715. — Ad lioc- 

 ce Empedoclis placitum respcxit quoque Plato Sophist, p. a4:» C. LysiJ, 214. B. ubi HtfiaJorf l«ud«t /Irlstot. 

 Eihlt. VIU. I. 



B J 



