O R A T I O. U 



Typographis siiarum Universitatum Lovaniensis et Duacensis. Theologi quidem Lovanienses 

 quid iudicarcnt , constat ex cpistola N. Buyckii ad I. Lipsium Sylloge Epist. ct Burm. T. I. 

 pag. 612: esse Academiam illcgitimam , quod non sit a legitimo Principe inslituta , aut a 

 Pontifice Maximo approbata ; iidein practcrca « oinnes habcbant Schismaticos , qui , licet 

 Catliolioi sint , in Acadcmia inscripti , imo non inscripli , Icctioncs audiunt. » Buyckius illud 

 probat , lioc ita excusat , ut dicat , multos inscribi , quo forum urbicarium dcclincnt , seque 

 privilegiato subiicientcs ct ab cxcubiis, vcctigalibus , et aliis divexationibus liberentur, con- 

 currentes ad Academiam , tamquam ad Asylum , non tamcn propterca cam probantcs , ut 

 Icgitimam. Exstant cdicta Ordinum nostrorum , nc qui filios in Academias religioni ct liber- 

 tati inimicas mittcrcnt, aut in disciplinam Icsuitarum tradcrent. Burmannus credere videtur , 

 Ordines lioc dcercvisse propter illam Lovaniensium Censuraui. Sed cdicta Censuram , ni 

 fallor , praeccsserunt. Ncque alibi ius Academiae nostrac agnoscebant. Cacsaroduni Turo- 

 num et religionem caluninialjantur , et diccbant nos in numcro Academiarum non ccnseri. 

 Opera Baudii a. iSga factum, ut, qui Leidae gradum accepissent , legitime promoti vide- 

 rentur: v. Epist. p. 4^. Hue pertinet deliberatio dc ratione , qua Swanenburgius iureiurando, 

 quod rcgi Ilispaniao in Acadcmia Duaccnsi praestiterat , solvcrctur. Conf. Acta Acad. T. VI. 

 p. 4' — 4'^- Quid pro nobis fccerint Hcnricus IV et Ludovicns XIII, notum est. Mirum, 

 a. 1C96 , Medico, qui Leidae factus erat Doctor, lUuimundae fuisse vetitum artcm facere , 

 idque auctoritate regis llispaniae. Senatus scripsit Ordinibus , Ordines P.esidenti suo Bruxellis. 

 Causas autem, cur Guilielmus Academiam condiderit , ipse in Diplomatc explicavit, ct ex 

 Diplomate II. Grotius Hist. V. p. 266 : « Lugdunum Batavonim liberalibus studiis sedem 

 Arausioncnsis Icgerat , ne mctu sumtus loiiginqui populus inter arma natus feritatem atque 

 inscitiam inducret. Eodenique remcdio civitas advcrsus obsidii clades recolebatur , quae clara 

 fidei et constantiac , oblata tributorum remissione , hoc praemium maluerat. Praecipue mo- 

 vcbat rcligio , columcn partium , cuius explicandac munus opifiees hactcnus , aut e rudi 

 plcbe litcrarum inexcrciti silii sumscrant: dum labor ipse bonoium cxspcs et certus pauper- 

 tatis, doccntium disccntiumque penuriam facit. » Multi delude Profcssores in Orationibus 

 hoc argumentnm attigerc , ut Ilemsterluisius a. 1747. pag. 33. et Valcken. a. 1749. In 

 verbis Grotii notanda sunt ilia oblata tributorum remissione. Vidi cnim , qui ea de re dubitarent. 



Plnlippi sui. Hie Philippus , natus a. i554 in arce Burensi , uomen accepit a Philippo , 

 tilio Caroli V , postca rege llispaniae. Matrem Annam Egmondanam mature amisit. Puer 

 multae spei, praeclaris animi ct ingenii bonis ornatns , pracccptorem habuit Everardum 

 Ilai-ium. lunius Philippo suum Nomenclatorem dedicavit, scripsitque : « Te in non dubiam 

 libernlis cniditionis ac praeclarae scientiae spem , Everardo Ilario , pueritiae tuae formatori, 

 singularis doctiinae iuveiii , credidit lUustriss. tiuis genitor. » Corn. Gemma in libro de 

 Naturae diiinis Cliaracteristtiis p. 60 vocat « praeclarae institutionis ac generosae iudolit 

 adolcsccntcm. » Patrem Guilielmum amabat imice , neque in Hispania amare desiit. Testii 

 est cpistola ad Comitcm lanum Nassavium , scripta Alcalae 3o lunii 1576, edita in Jrchivis 

 domus Aram, et Nassa"' T. V. p. 369 : « consid6rant la grande obligation dont me sen* 



