ft PETRI HOFMANNI PEERLKAMPI 



Qualem habuerimus collegain et amicum, sine fraude et invidia, simplicem, 

 pium , qui nemini se praeponeret , vultumque non modo prae se ferret bonum , 

 sod etiam gereret anitiium , semper in memoria habebimus. Studens veritati, 

 raoribus severus , non ut a facetiis abhorreret , serraonem , si posset , eo refe- 

 rebat < unde iucunditas cum utilitate redundaret. Sententiam , licet a com- 

 ntuni opinione discrepantem neque in vulgus probatam , non celabat, ei-atque 

 unus ex paucis Hollandis, qui non omnia veteris reipublicae instituta culparet. 

 ISunquam tamen de Rege loquebatur , quin et ab eo hunc patrem patriae iu- 

 dicari apj)areret. Caeterum Acadeiniae suaeque disciplinae prospexit tantum , 

 quantum a viro illius ingenii et doctrinae exspectari potuit. Doctrina , non 

 exiguis {inibus contenta , minime scripta Graecorum Romanoruinque exclu- 

 debat. Erant ei , quod sunt cnivis non inepto homini , elegantiae simul et 

 sapientiae adiumenta : quas qui inde addiscere vellet, ei linguam aliquanto, 

 quam fit, accuratiiis esse tenendam, pulchre videbat. Magna ingenia, in alto 

 nqmpe locata, hoc quasi tenuius despiciunt. Sed dum elegantiam et sapientiam 

 simulant, et pro vetusta probare student, idem faciunt, quod histriones 

 Franci ante Voltarium , in ornatu illo aulae Parisinae Hectorem et Acliillem 

 agentes Homericum. Quo magis dolui per negotia mea fieri nonpotuisse, ut , 

 quod me saepe rogavit, Catonem , Varronem et Columellam una legeremus. 

 A me fortasse aliquid , ab eo discere potuissem multa. Nam multa sciebat, 

 eoque ferebam iniquius , quum diceret , ex duplici hominum genere , altero 

 scribentium , discentium altero, se esse discentium Nescio enim, si ille suum 

 esse putaret legendo discere, quam multorum esset, scribendo docere. 



Hunc talem virum tantis virtutibus ornatum desideramus. Praesentes eas 

 pauci animadvertebant , sublatas ex oculis quaerunt omnes. Nulla scilicet 

 in eo conspiciebatur^ quod fieri amat, ubi homines plus sunt , quam videntur. 

 Quamquam alterni gressus , quos, baculo nixus , inccdendo tentabat , benefi- 

 cium Neerlandiae redditum testarentur, nemo ex isto ore causam debilitatis 

 audivit. Plura de Wttewalo dixi, quam initio proposui. Nam liber Thor- 

 beckii est in omnium manibus , multa scriptus elegantia. Imago autem et 

 consuetudo sic expressa sunt , ut filii secum in solitudine legentes , patrem etiam 

 ■vivura ante oculos sedentem se ipsi adspicere putarent. Neque niiror. Nam 

 in eo libro ct ipse Wttewalum agnovi, qui unus fui ex amicis , quos,morbo 



