24 PETRI HOFMANNI PEERLKAMPI 



quibusdam in ilia republica vestra dissidiis ( et quae respublica unquam 

 caruit ? pbilosophi adeo disputant esse utilia), ortis igitur dissidiis , iisque 

 propterea difficilioribus , quia partium bonos agi videbatur, vos ea aetate, eo 

 ingeniorum fervore adolescentes , concordiam ita restituistis , ut nemo fere ultra 

 triduum fuerit iratus. In qua re generosam ad unum omnes ostendistis 

 indolem, mihique ea benevolentiae et amoris documenta dedistis, quae 

 menti inscripta nulla unquam dies obliterabit. Tanti fuere brevia ilia 

 dissidia. Nam , ut omittam novas leges , quas ab ordinibus vestri corporis 

 latas, unanimi propemodum consensu accepistis , probati estis. Domuistis 

 animos vestros, et exemplo longe pulcherrimo, quod hie nunquam peribit , 

 vos ipsi -vicistis. Ergo hoc natali Academiae die, in hac primaria Musarum 

 Neerlandarum sede et domicilio , coram hac lectissimorum hominum , quos 

 Tidetis, corona, ego vobis gratias ago tarn ingentes quam sinceras. Glorior 

 ilia vestra pietate et favore , quern apertis honestisque artibus et semper 

 comparare studui , et conservare semper studebo. 



Neque vestram , clarissimi Professores , erga me voluntatem silebo. Si Aca- 

 demiae et nunc et antea non fuerim pudori , vestro etiam tribuitote exemplo. 

 Cuius autem exemplum me propius tangeret , quam tuum, lane Baki? Non 

 hie declarabo, quas res et ego et alii in te semper admirati fuerim us , neque, si 

 tua pateretur modestia , necesse est : satis enim superque ex scriptis tuis apparet , 

 brevique , ut speramus , iterum ex Cicerone tuo apparebit. Sed quod in libris a 

 te edilis non adeo monstrare potuisti , inusitata est ilia in obeundo munere religio , 

 cuius ego , quamdiu te cognovi , testis fui quotidianus. Neque in eo me tibi vel inve- 

 nisti vel fecisti ita dissimilem. Quare , et propter caeteram animorum in his 

 studiis et negotiis consensionem , discipulis quoque nostris concordiae exem- 

 plum vivere potuimus. Tu porro, vosque, coUegae coniunctissimi , laudibus 

 vestris florete; nee Cl. van Breda, qui Musea Teyleriana etsocietatem tucndis 

 doctrinis Harlemensem cuniAcademia mutavit, huius consilii poeniteat. Quos 

 domestico vulnere vidimus laceratos, hi , qua pati incepere, perferant constantia , 

 ea , quam solasanctissimae religionis praecepta ad leniendum dolorem ministrant, 

 Non hoc loquor ostentationis vel consuetudinis causa, sed ipse malorumhaud 

 ignarus , eoque magis etiam persentiscens , quid animi parentibus fuerit, quo- 

 rum filii , Academiae alumni, vitam iinmatura morte commutavere: neque 

 sine horrore luctum et moerorem cogito , quibus perculsa atque abiecta luit 



