M PETRI HOFMANNI PEERLKAMPI 



linquemus intacta. Georgius prius quam pater e vita exessit, anno aetatisvigesi- 

 moquinto: qui si in sepulcro maiorum Delphensi conditus iaceret , quotliliaet 

 purpureos flores plenis manibus accumularent oinnes , qui alteram illam et dul- 

 cissimam spem patriae cognoverunt. Situs est procul a patria , Patavii. Quod 

 possumus , nobilem animam hoc saltern munere ornabimus , ut tristi voce per hos 

 Leidensis Academiae parietes testemur, j)riscae pietatis et fidei invictaeque 

 bellodexterae memoriam nondum ex animis nostris esse deletam. Pater filium 

 secutus est septem annis post. Huius ego ignorali Principis casus , vel iniini- 

 cis miserabiles , meminisse refugio. Quiescit Brunsvici, placida compositus 

 pace , quam postremo vitae tempore non vidit. 



Unus etiam ex tribus illis vivebat , extorris , spoliatus, desolatus, sed fata 

 fortunamque Neerlandiae secum portans , in meliora tempera servatus et sepo- 

 situs. Tempora venerunt , felicitatera vidimus ac sentimus. Antiqua neces- 

 situ.do cum Academia statim instaurata est. Non enarrabo , quanta novus rex 

 benevolentia earn , colluvione rerum barbara purgatam , sit prosecutus , quibus 

 quam singularibus beneficiis auxerit. Brevi post reditum vidimus priscae 

 opinionis ac voluntatis testem filium natu minorem Guilielmuni Fredericum 

 Carolura , qui tamen , vix inchoatis studiis , belli causa discedens , inFrancia cum 

 exercituet commilitonibus Academicis pro patria nuper recuperata stetit. Sed 

 de resumma iampopuli decreverant , bona causa vicerat. Victoria tamen nobis 

 quoqee baud parvo emta , nee sanguis Arausiacus defuit. Deus Principem 

 Arausiae et hie servavit , ut scilicet, quod tamen et ipse et omnes longe 

 abesse precamur , patrem nobis aliquando reddat bonum , sapientem, iustum 

 et constantem , regemque cum habeamus , qualem adhuc habuimus belli 

 duccm, nascique inlerea possent nova stirpis germina, quae iam laete et in 

 spem nostram crescere videmus. 



Duos, Guilielmum Principem Arausiae haereditarium et Alexandrum Princi- 

 pem Keerlandiarum cognovi , quorum erudiendorum curam pater etiam mihi 

 commiserit. Haud equidem diffiteor, non sine sollicitudine earn rem suscepi : 

 non quod ipsi adolescentes tantum mihi timorem incuterent , quorum pater 

 esse possem aetate, consiliis et praeceptis deberem ; sed quoties muneris mihi 

 crediti gravitatem et periculum animo mecum volutabam, verebar ut exspec- 

 tationi, quam de me pater suscepisset, satisfacerem. Historiam recte docere 



