R A T I O. cl7 



rempublicam suo unius imperio complectebatur, boni et providentes Neerlandi 

 vehementer laetabantur. Intelligebant enim veram libertatem non in eositatn, 

 ut alios suo loco moveas, et iftse succedas, neque latebat nuUam esse Neer- 

 landiae capitaliorem pestem , quam eos optimates , qui cuncta munera et 

 honores sibi suisque tiahendo rapiendo , cives exclusos spretosque exaspera- 

 bant. Si Guilielmus, dicebant , consiliis iustorum hominum utitur, sublata 

 erit mater discordiarum improbitas. Huius laetitiae ac spei candidutn inter— 

 pretem habuit Acadetnia nostra Hemsterhusium, qui Guilielmo IV , Leidam 

 visenti , ex hoc suggestu ita gratulatus est, ut Principe, ut Academia , ut 

 ipso Hemsterhusio dignuin erat. Et loquebatur ad discipulum olim suum , 

 praeceptor Historiae Neerlandicae in Academia Franequerana , ubi Guilielmus 

 vitam egerat , quae nobilitatem Frisiam pulchro inprimis exemplo ])ungeret. 

 Et vero potestate, quantam sui maiores nunquam habuerant, se dignum 

 ostendit , recusatis constanter eximiis honoribus , quos populus , favorum 

 semper prodigus , eoque Principes corrumpens, in invitum congerebat. Nota 

 est praeclara Nassovii vox, summum , quod mortali posset contingere, esse 

 hoc, ut a libero populo ametur. Keque ita loquebatur tantum , sed etiam 

 faciebat. Vita, contra omnium vota , breviore functum, magnamque nobis 

 commodandi voluntatem , hie laudavit Oudendorpius vu Februarii 1752. 



Quanto moerore tota respublica funus Guilielmi IV erat secuta , tanta 

 exspectatione eadem respiciebat Guilielmum V. Patrem habuerant cognitum, 

 filius qualis esset futurus, multuin ab educatione ])endebat. Pars spei in 

 matre Anna, praeclara femina regina, quales esse solent praeclarae ex Britannia 

 feminae, pietate , gravitate et doctrina insignes; nee matre dimidiata, sed 

 quae suo ipsa lacte infantem nutriverat. Quantam ilia curam liliolo imperti- 

 verit, existimari potest et ex oratione funebri, ab Onnone Zuerio Hareno 

 scripta , et quod Petro Wesselingio ipsa narravit, id se raaximopere studere, 

 ut Guilielmus tirocinia Latini sermonis in optimis scriptoribus poneret , et in 

 Academiis iuventuti exemplum fieret diligentiae, civibus in republica specimen 

 moderationis et comitatis emineret. 



Talem videre filium matri non contigit , mortuae a. 1759 Dux Bruns- 

 vicensis tutor factus, pupillum non in Academia, sed Hagae erudiendum 

 curavit. Quod quare fecerit , non comperi. Non una Academia dudum sinus 



C 



